Nasıl başlardı o hikaye; Tesadüf eseri bir yerlerde karşılaşırsın. Belki gözlerine kaptırırsın kendini belki de sempatik haline. Başta adını koyamadığın bir duygu oluşur yüreğinin en dibinde. Sevmek yada sevmemek arasındaki saç teli kadar ince çizginin üzerinde kalırsın. Ya ileri doğru küçük bir adım atıp adını koyamadığın duygunun üzerine gidersin yada geriye dönüp kaçmayı denersin. Genelde mümkün olmaz ikincisi çünkü kapıldığın gözler öyle haindir ki tek dozla bağımlı eder seni. Karşında görünce elin ayağına dolanır istemsiz şekilde saçmalarsın karşında. O güler, bilmez ki senin içinde kopan fırtınayı. Zamanla bu duygu kontrol edilmez bir hal alır. Ve kaçınılmaz son itiraf etmek...