"Doğan gün herkese umut olurken bana ıstırap oluyordu. Sevda ve ben aynı gökyüzüne bakan iki ayrı şehir gibiydik. Bir o kadar uzak, bir o kadar tanıdık... Ama asla kavuşamayan iki farklı şehir..." *** Kızın gülüşüne ömrünü emanet edebilecek kadar âşık bir adamdı Ali. Kalbinde besleyip büyüttüğü aşkını içine gömeli yıllar olmuştu. Seviyordu sevmesine ya, kızı da kendi imkânsızlığına mahkûm etmek istemiyordu. Bundandı onu için için sevip de tek kelime etmemesi. Sevda er ya da geç birini sevip getirecekti karşısına, evleneceğim adam bu diye... Peki, ya o zaman ne olacaktı? *** "Senelerdir kendine ettiğin işkence yetmedi mi? Âşıksın bu kıza. Neden duruyorsun? Git konuş Ali. Çok pişman olacaksın." Ben sessiz kalırken devam etti. "Başkasının elinden tutup gittiği zaman ne olacak? Nasıl dayanacaksın buna?" Gözlerim yanıyordu. Ama bu kez soğuktan değil. Hissettiğim şeyin adı öfke de değildi. Kızarmış gözlerimle bakarken bir damla yaşın akıp gittiğini hissettim. "Acıyor be kardeşim. Yaralarım çok acıyor. Bastırıp durma." Her hakkı saklıdır. İlk yayım tarihi 07/03/2021

Beddua iyi değildir ama bu defa edeceğim... RABBİM seni benden başkasına helal kılmasın... *** ÖNEMLİ AÇIKLAMA*** ARKADAŞLAR İSMİN TAYYİP OLMASINDAN RAHATSIZ OLAN BİR KESİM VAR. LÜTFEN RAHATSIZ OLUYORSANIZ OKUMAYIN, ÇÜNKÜ BEN GAYET MEMNUNUM. BU TARZ YAPILAN YORUMLARINDA DİKKATE ALMIYORUM. HİKAYENİN BAŞKANIMIZLA HİÇBİR ALAKASI BULUNMAYIP İSİM KONUSUNDA İLHAM KAYNAĞIMDIR! RAHATSIZ OLAN OKUMASIN!!!

Oyunbozan ve Portakal Çiçeği Hikayelerinin Masum Güzeli Sonay.. Suskunluğunu Bozmaya Geldi🤎Merak Edenler Burada Mı?

Çok farklı bir hikaye sunmayacağım size..belki bu kurguyu defalarca görmüşsünüzdür wattpadde..ben sadece daha farklı yazmaya çalışacağım bu kurguyu..daha gerçekçi..daha hissederek ve daha hissettirerek..daha hayatın içine dokunarak..ve beklenmeyen etkileyici bir son ile.. En büyük zevklerinden biri yazmak ve en büyük hayali yazdıklarının okunulması sevilmesi olan bir çocuğa destek olmaya Ne dersin? _/_/_/_/_/_/_/_/_/_/_/_/_/_/_/ Kısık bir sesle konuştu "Yarana bakacağım" Gözlerimdeki öfke yerini hızlıca soru işaretlerine bıraktı... "Anlamadım?" Kısık sesni yükseltmeden cevap verdi "Açtığım yaraya bakacağım" Yüzüme acılı bir gülümseme oturdu... "Hangisine?" -/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/ Ozan vuslatın dik başlılığında korkusuzluğunda ve merhametinde bulmuştu yıllardır adam öldürürken bulduğu zevkten çok daha fazlasını... Ve vuslat vurup kırmaktan başka bir şey bilmeyen bu adama acımaktan kendini alamadığı gibi bu çöl adama karşı içinde büyüyen yeşil fidanları da engellemiyordu... -/-/-/-/-/-/ Arkadaşlar bu kitap hakkında bu kadar önizlemenin yeterli olduğunu düşünüyorum.öncelikle yazım şeklimin kötü olmadığını düşünmekle beraber hatalarım olacağını söyleyeceğim.evet mutlaka hatalar olacak fakat ilerledikçe düzeleceğine garanti verebilirim. Bir şeyler yazmak benim kendimi bildim bileli hayalim olmuştur.bu hikayeyi de Ergence bir heves ile değil bir şeyler yazma çoşkumu güzel ifade edebileceğim bir yer olduğu için yazmak istedim.ve en samimi duygularımla söylüyorum ki;ben bu işten zevke alıyorum...kurgulamaktan yazmaktan ve bu satırların içine duygularımı katmaktan zevk alıyorum... hoşçakalın,selametle kalın...

Gözleri benim mavi harelerime tutundu, "Neden, her cümlenin sonuna o kelimeyi getirmek zorundasın?" Kaşlarımı çatıp, "Neyi?" Tek nefeste, "Abiyi?"dedi. "Nasıl, anlamadım?" "Şöyle olsun Cem abi, böyle olur Cem abi, nasılsın Cem abi.Abi de abi. O kelimeyi kullanmayı kessen mi diyorum artık Eylül?" 🥀 'Klasik bir mahalle kurgusu.' Bu bebek benim ilk kalp ağrım...

"Hanımefendi! Hey... ??" Uzanmaya çalışırken kolunun acısıyla inledi ve kadife kırmızısı zarfı yırttı genç adam. Costa büyük salonundaki resim sergisine davetlisiniz. Saat: 21:00 ~Rosa Bianchi _______ Poyraz Giray. Onun için hangi tanım uygundu. Bir pilot? Bir centilmen? Bir kaçakçı? Yada bir katil? Poyraz Giray bu tanımların hepsi için uygundu. Peki ya Rosa Binachi? Diğer adıyla Nare Bulut? Bir ressam? Bir gezgin? Ailesinin küçük kızı? Kendisi için başka bir tanım yoktu. Sıradandı, sıradan bir hayat ve sıradan bir geçmiş. Peki yolu bu karmaşık adamla kesiştiğinde sıradan hayatı rayından ne kadar çıkabilir? Tahmin edebildiğinden bile fazla. ~ Poyraz koşup kendini asansöre atarken son anda kapıları kapatma tuşuna bastığında tuttuğu nefesini verdi. "Saklandığın yerden çıkabilirsin." Nare gözlerini sıkıca yumup adamın göğsünden başını kaldırdı. "Hayatımı kurtardın." "Hayatını mahvettim."

-WattpadRomanceTR "Romantizm ve Komedinin Ortak Durağı" adlı okuma listesinde!- *** Her şey bir ölümle başlamıştı ve bildiğim bir şey varsa yıkıcı ölümler bizi sarsmaya devam edecekti. Belki de atlatırım diye düşünürdüm her zaman. Unutmaya her çalışımda zaman ayaklarımdan tutup o güne getirirdi. Önce annemin beni terk ettiği günü izletir hemen sonra hayatımın en kötü gününe getirirdi. Babamın öldürüldüğü güne... Bununla savaşmaya her çalışımda başarısız olmuştum. Beni ayağına kaldırmaya çalışan herkesin yaşadıklarımdan haberi bile yoktu. Beni sadece ruhu gibi bedenininde ölmesini bekleyen adam anlayabilmişti. O Yağız'dı. O Savcım'dı. O her şeyimdi. "O, hakimin tokmağını eline alıp adaletsiz hayatımı varlığıyla süsleyen adamdı." O da benim gibi ölü bir ruhtan ibaretti bir zamanlar. Birbirimizin yaralarını iyileştirdiğimiz güne kadar ölü iki bedenden ibarettik. Hayat acımasızca bizi engellerle karşılaştırmaya devam etse de biz birbirimizin elini tutarak o engellerden atlamayı başarmıştık. Biz beraber bir, ayrı ayrı ise hiçtik. "Onsuz yaşamayı bırak, onun olmadığı cümlede bile yer almak istemiyorum." "O benim başlangıcım, sonum, her şeyim. Dünyanın bana yakıştırdığı tek güzel şey." &&&& Keyifli okumalar ❤

Bu bir Asker kurgusudur. Wattpad hali ve Kitap hali yayında. Bildiğiniz bütün asker hikayelerini unutun bu hikaye bambaşka. Gamzeli ve Kurt'un hikayesi. ❤ "Başında Aşk" serisinin Kurt ve Gamzelinin hikayesidir. Dağ Başında Aşk / Kurt ve Gamzeli Nöbet Başında Aşk / Semih ve Mihrem Silah Başında Aşk / Uğur ve Menhus & "Güzel seviyorsun," dedim gözlerine bakarak. "Güzeli, güzel seviyorum," dedi. İnsan yeni bir hikâyeye, biriyle tanışarak ya da yeni bir yere giderek başlarmış. Benim hikâyemde ikisi de vardı. Gittiğim yeni şehirde tanıştığım adamla hikâyem başladı. Teğmen Emre Kurt... Zümrüt yeşili gözleri beni her defasında büyülüyordu. İçine çekildiğim derin bir kuyuydu sanki. O derin kuyu bende keşfetme isteği uyandırıyordu. Bana doğru attığı her adım bir diğerinden daha güçlüydü ve kaçmamı imkânsız hâle getiriyordu. Sonunu göremediğim o kuyuya gözlerimi kapatıp, kendimi bırakma isteğim gün geçtikçe artıyordu. Askeriyede öğretmenlik yapmaya başladığımda, başıma geleceklerden bihaberdim. Abimin de görev yaptığı bu askeriyedeki öğretmenlik görevi, içerideki haini bulmam için bir araçtı. İçimizde, kapalı kapılar ardında, ihanet eden biri vardı. Açtığım her kapı bir diğerine çıkarken; o kapılardan birinde onu bulmaktan korkuyordum.

Ya bildiğin tüm gerçekler aslında koca bir yalansa?