"Bak şu simsiyah giyinmiş olan varya ismi, Siyah.Grubun lideri.Hakkında fazla bir şey bilinmiyor. Ama kimseyle yatmamış hatta öpüşmemiş bile. Bu yüzden gay olduğu söyleniyor!" dedi Buse.Siyah'a dönüp iyice inceledim. Ama bu haksızlık, bu kadar yakışıklı biri gay olamaz! "NE GAY Mİ? "diye bağırdım. Sesli düşünmemin yanında, bir de bağırmıştım. Ne kadar akılsız olduğumu düşünmeye vakit bulamadan, onunla göz göze geldim.Çok kötü bakıyor, hapı yuttuk! Herkes bana bakarken bir anda ayağa fırladım. Çetenin yanından geçerken , kolumu tutulmasıyla sessizce küfür edip arkamı döndüm. "Kimmiş gay olan?"dedi sert ve tok sesiyle. " Kimse..hiç kimse!"dedim sesimin titrememesine sevinerek. "Sana kim dedim!"diye dişlerinin arasından konuştu ve hala tuttuğu kolumu sıktı.Ben de Demet Alaca isem kendimi asla ezdirmem! O masum , ezik kızlardan olamam. Kolumu bir hışımla çekip konuştum. " Sensin gay olan.Herkes aynı şeyi söylüyor ama yüzüne yemiyor tabi. Sen ga-"dernek dudaklarımda hissettiğim dudaklar ile sustum...

Umut etmek; hepimizin yaptığı bu değil miydi? Önümüzdeki engelleri aşmak için destek aldığımız, düştüğümüzde tekrar kalkmamızı ve yürümeye devam etmemizi sağlayan o kutsal histi umut. Karanlıkta yolumuzu aydınlatan bir araç, pes etmek üzereyken yavaşça kulağımıza bir daha denememizi fısıldayan inanç dolu bir ses. Bir de aşk var tabii... Şayet biri bana gelip şu hayatta yaşanması gereken en önemli şey ne diye sorsaydı, ona iki kelime söylerdim: Âşık ol. Aşk, belki en zor ve en acı duyguydu fakat âşık insana acı bile çekici gelirdi; acı ondan geldikten sonra. Yüzünü de güldürse, kalbini de parçalasa severdin. Onu sevmeyi severdin. Sana verdiği heyecanı, mutluluğu, hatta hüznü severdin... Ve bir gün umut ile aşkın yolları kesişti. Umutlarına tutunarak yaşayan bir kızın kalbiyle birlikte umutları da paramparça oldu. Aşk yeri geldi onun umutlarını öldürdü, yeri geldi onu yeniden umutlarıyla beraber hayata döndürdü.

İntikam serüveni

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

Bir tarafta insanlıktan nasibini almamış mafyalar, Diğer tarafta ailesinin mafya olduğunu bilmeyen zorlu hayat mücadelesi veren asi mafya kızları...