DÜZENLENDİ. Güneşin öptüğü Kardelen, kusurlu bulduğu kusursuz güzelliğinin farkında olmayan, özgürlüğüne düşkün bir bey kızıydı. Kızıl saçları ve çilli yüzüyle ovasında ki tüm kadınlardan farklı, açık mavi gözleriyle ise bu zamana kadar görülmemiş, büyülü bir güzelliğe sahipti. Ancak onun bu görülmemiş güzelliğini kötüye yoran, onun lanetli olduğunu düşünen zihniyetler kızına düşkün babanın bir önlem almasına sebep oldu. Kızının güzelliğinden haberdar olan baba, genç kız büyüyüp serpilmeye başladığı an, saçlarını sarıklarla, yüzünü ise peçelerle saklamaya başlamıştı. Bu önlem genç kızın hayatını tamamen değiştirecek, onu efsanevi bir varlığa dönüşmüş Kara'nın pençelerine atacaktı. Hiç kimseye boyun eğmeyen, güneşin öptüğü bir Çerkes kızı... Ve onu pençelerine alan, adı gibi karanlık; ömrü boyunca annesinden başka kadınla konuşmamış, ürkütücü denecek kadar iri bir Osmanlı askeri. Onları bekleyen uzun bir yol... Kardelen, Kara'nın karanlığından heyecan duyarken, Kara kendine karşı gelebilecek kadar cesaretli bu tuhaf kızın gizeminde kaybolacak, onun çirkin yüzünü saklamak için taktığını düşündüğü peçeyi düşürecekti. Ama bilmediği bir şey vardı. O peçe düştüğü an kendisi de genç kızın ufak ama güçlü pençesine düşecekti.

Herşey bir akşam askerlerin gelmesi ve bir Grup seçilmiş kişileri zorla götürmek istemeleriyle olaylar başladı. Bilim adamları ve doktoraların anlamadığı bir şekilde ters giden ve henüz çaresini bilmedikleri bir virüsle karşı karşıya gelmişlerdir. Bu Grubun virüse karşı bağışıklığı olduğunu düşünülür ve incelemeleri için Yurt dışına devlet tarafından gönderilirler ve bütün hayatları değişen bu kişilerin hikayesini gelin birlikte okuyalım...

"Gerçekten başarabilecek miyiz bunu sence?" "Tabii ki. Çünkü bizi biz yapan şey bu. İnandığımız hangi şeyi yapamadık?" "Haklısın ama içimde kötü bir his var. İçimden bir ses bu sefer farklı diyor." Karamsar ifadelerle konuşan Gece'yi artık susturmam gerekiyordu. O böyle konuştukça hislerinin ne kadar kuvvetli olduğu ve kötü bir şeyin olma olasılığının ne kadar yüksek olduğunu anlıyordum sadece. "Hadi gidiyoruz." "Nereye?" "Sence nereye olabilir?" dedim yüzümdeki sırıtışla. Dediğim şeyi anlayınca gülümsedi. "Hadi gidelim."