kuma olduğu için hor görüldü ama sonrasında aklını kullanıp gözde oldu. sizce bunu nasıl başardı.

Allah der ki " Kimi benden çok seversen onu senden alırım ".... Ve ekler : "Onsuz yaşayamam" deme,seni onsuz da yaşatırım. Ve mevsim geçer, gölge veren ağaçların dalları kurur ,sabır taşar, canından saydığın yâr bile bir gün el olur ,aklın şaşar. Dostun düşmana dönüşür ,düşman kalkar dost olur,öyle garip bir dünya. Olmaz dediğin ne varsa hepsi olur... "Düşmem" dersin düşersin ," Şaşmam" dersin şaşarsın. En garibi de budur ya "Öldüm" der ,yine de "yaşarsın".... (Hz.Mevlana) Ben ben ne mi yaptım; "Ben hep dua ettim.Ömrü ömrüme nasip olsun diye"...

"Ben daha 18 yaşındayım ama. Bu haksızlık. Bu berdel midir nedir olmasa olmaz mı ? Başka bir yolu yok mu ?" "YA ABİN ÖLECEK YA DA BERDEL OLACAK ! Töre bunu emreder. Son karar senin Masal." "TÖRELERİNİZDEN DE SİZDEN DE NEFRET EDİYORUM AZAD AĞA !!" ... Abisinin canı için kendi canından hayatından hayallerinden vazgeçen bir kız Masal HAZNEDAR. Kız kardeşinin en değerlisinin canını korumak için kendi canından vazgeçen ve kendini ateşlere attığı sanan bir adam Azad POYRAZOĞLU. ... İzmir hayatına alışan ve Mardin' e gelmek zorunda kalan Masal' ı neler bekliyor ? İlk görüşte Masal' ın güzelliğinden etkilenen Azad ağayı neler bekliyor ? Bu zoraki olan evlilikte Masal ve Azad neler yaşayacak ? İkisi de birbirinden nefret ettiğini sanarken bu evliliği bitirecekler mi yoksa töre adı altında bir aşk filizlenmesine izin mi verecekler ? ... Berdel ile evlendirilen Masal ve Azad' ın zoraki aşkına gelin birlikte tanıklık edelim... 'KEYİFLİ OKUMALAR' dilerim... 😊

Bu hikayem 'Bebeğimin Babası!' adlı serinin devamıdır... Konusuna gelirsek; Bir bebek, ağalık, ve ortada kalan bir çift! Onlar ilk görüşte birbirlerine aşık falan olmadılar! Onlar bebekleri için bir araya geldiler! Belki sonra aşık olurlardı birbirlerine ya da olmazlardı. Belki de onların hikayesi mutlu sonla bitmezdi..... Size asla önceki hikayelerimi okuyun da sonra bunu okursunuz demiyorum çünkü karakterler dışında birbirleriyle hiçbir ilişkileri yok. İyi Okumalar......

Neyin cezası bu bilmiyorum ama bu yoğum bakımdan sağ çıkması için elimden geldiğince dua ediyorum. Üzerime atılan bi iftira bütün hayatımı mahvedecek.... "Hep senin yüzünden kocam bu halde" Azad'ın annesi zaten bana patlamak için gün ararken bu bahanesi oldu. Gözüm Azad'ı aradı kafasını duvara yaslamış bir noktaya tek odaklanmıştı. Karnımın büyüklüğünde dolayı fazla hareket edemiyorum ama yinede oturduğum sandalyeden kalktım. Azad'ın yanına yaklaştım. Yüzünü bana çevirince ağladığını gördüm. Şahbikan ağası Azad Şahbikan ağlıyor. Içim yandı onu bu şekil görünce. Dayanamadım bende izin verdim akmak isteyen yaşa. "A-azad" zor çıkan sesim ile adını söyledim ama daha fazla söyleyecek birşey bulamadım. Bir anda kolumu çekmesi ile dışarda bulduk birbirimizi. Karnıma giren ağrıya aldırmadan Azad'a baktım... "Bu mu senin karşılığın, ben sana zarar gelmesin diye bi dertten kurtardım evlendim seninle, kabul ettim çocuğuda senide, ama sen ne yaptın yaslandığım ağacı yıktın..." Azad benim yaptığımı düşünüyor. Gör be adam gerçeği... "Defol Dilan! sen bitirdin herşeyi. Bu evliliği, bu hayatı, bu çocuğun geleceğini sen bitirdin. Şimdi elimden bi kaza gelmeden GİT Dilan." Onların ki aşk değildi mecburi bir evlilik aşkıydı ve bu evlilik ölümle sonlanabilir miydi?

Sevda nedir? Yarin dağlar,denizler araya girse bile beklemesi mi? Yoksa gittiğin yere götürdüğün vatan sevgisi mi?

Bazı kadınlar vardır bu hayatta bir gece de yirmi yaş birden büyüyen kadınlar gücünü kadın olmasından iki ayağından mangal gibi yüreğinden alan kadınlar ve siz o kadınlara ne vaadederseniz edin onları karakteriniz dışında hiçbir şeyle etkileyemez ve onlara sahip olamazsınız. Üstelik bu kadın Diyar'sa ! Aşkın ne kadar acımasız olduğunu o annesinde öğrenmişti... *** Diyar hasta annesi , minik kızı ve hastalarıyla devam ediyordu hayatına taki o güne kadar sağlık ocağına kanlar içinde getirilen Alparslan'la karşılaşana kadar. Bir adam hem can yakıp yara açmakta hemde merhem olmakta bu kadar usta olur muydu? Bir adam aynı zamanda hem melek hem şeytan olur muydu? "Sensin benim kaderim sensin nefesim isterse ölüm gelsin... Diyar Diyar ..."

Yavaş, yavaş, daha yavaş. Hissettiğim bedeni bir yavaşlığın akıbetine uğrayan duygularımın hırsıydı. "Hişşşt!" Dedi efendim. "Sakin ol ve kendini bana bırak Emily." Durdum ve düşündüm. Fakat popoma yediğim şaplak doğru düzgün düşünmeme izin vermiyordu. Aralık kalan dudaklarımdan firar etti, tutkunun iniltiyle yükselişi. "Sen kime aitsin? Cevap ver!" Diyen Efendime haince sırıtarak karşılık verdim. "Size aitim efendim. Yalnızca size..." "Kime!?" Diye sordu tekrar sertçe. "Size efendim. Sadece size aitim." "Güzel..." dedi efendim."İyi kız. Aferim." Kalçalarıma sarılan eller, içimi tatlı bir hisle doldururken gülümsedim. Efendimin elleri kalçalarımdaydı. Ben yalnız O'nundum. Ve bu onun Oyunuydu. Emily: Efendisine sadık bir köle. İhtiraslı bir güzel. Sadakatli bir aşık. Uzun sarı saçlara ve açık kahve rengi gözlere sahip. Aaron: Kölesinin gözde Efendisi. Asilzade bir patron. Yalanlarıyla meşhur aşık. Kumral saçlara ve mavi gözlere sahip. Ve kesinlikle Emily ona ait.

"Ben, bana yasak olana dokundum. Bununla da yetinmeyip, cennetten çaldığım meleği kendi cehennemime atarak günahkâr oldum." Kadın, adamın siyah gözlerindeki karanlığa hapsolmamak için ne kadar dirense de aşk haindi. Ve bu duygu öyle güçlüydü ki, sinsice onu ele geçirip, ruhunu işgal ettiğinde efsunlanan kalbiyle tuzaklarla dolu bir hayata "evet" dedi. Adam için kadın, buz tutmuş yalnızlığına konan küçücük bir serçeydi. Önce kanatlarını kırdı acımadan, sonra kalbini çıkartıp avuçlarına aldı. Ama adamın hesaba katmadığı bir şey vardı. Ona sığınan küçük serçenin kalbi, kendi yarattığı cehenneminden daha sıcaktı. Geçmiş ve gelecek arasında sıkışıp kalmış, yeminleri bozduran bir aşk hikayesi...