1.Bölüm Yanınızda olmasına alıştığınız insanı unutamazsınız.Her ne olursa olsun her ne yaşamış olursanız yasayın,o insanın sizi asla bırakmayacağını, kokusunun her zaman teninize değeceğini bilirsiniz... Bugün diğer günlerin aksine saat yedi civarları uyandım. Evde bağırarak şarkı söyleyince normal olarak bütün ev ayaklandi.Annem güzel gülümsemesiyle bana kocaman bir öpücük kondurdu,babam o sesine rağmen bana eşlik ediyordu,erkek kardeşimse sanki garip bir şey yapıyormuşuz gibi bizi izliyordu.Sıradan bir gün değildi bugün liseye adımımı atacağım ilk günümdü.Heyecan mi desem, korku mu desem içim içime sıgmıyordu. Hazır olduktan sonra kardesimle evden çıktık.İçim de kötü bir his vardı.Okuluma gelmeme rağmen, saçlarıma değen rüzgar eşliğinde yürümeye devam ettim.Neyse ki Melis arkamdan koşmuş ve.beni durdurmuştu.Çünkü biliyorum o gelmeseydi okula gitmezdim...

Bir genç kız düşünün.. Gülüşü papatya misali ömre dokunan .. Bakışı gökkuşağı gibi mutluluk dağıtan.. Masal..16 yaşında lise 2 ye giden genç bir kız . Hayatı o kadar monoton bir şekilde ilerliyordu ki .. Mavi düşünüp siyahı yaşamak onun hayatının bir ilerleyiş biçimiydi . Küçük yaşta dünyanın en büyük acısını yaşayıp abisini , her şeyini kaybeden Masal , tam bundan daha kötü bir şeyin olmayacağını düşünürken başına gelen o büyük felaketle acaba nasıl başa çıkacak ? ya da sahiden başa çıkabilecek mi ? Hadi hep birlikte Masalın o kırılgan bedeni altında ki saklı demirden güçlü ruhunu keşfe çıkalım ... Eee.. tabii ki Rüzgar da bize yardım da bulunsun ... "Ya özledikleri toprağın altında olanlar ne yapsın ?."