Hayaletlerin yalnızca hayallerden ibaret olmadığı ve bilinen tüm doğruların sınandığı bir gerçeklikte yıllardır süregelen yenilmez bir laneti mağlup etmek mümkün müydü? Peki ya insan tüm korkularının saklandığı sonsuz karanlıktan kaçacak kadar hızlı koşabilir miydi? Yoksa ışığa giden yolun sonu yalnızca ölüm müydü?

gidişin kelimelerimin kelepçelerini kıran şeydi ölümün canımı yakmadı aksine bırakmadı içimde can denen şeyi şimdi sen gittin ya ben hala seni duyuyorum peki sen beni duyabiliyor musun bak sessiz değilim artık en çok istediğin şey bu değil miydi bu üzgün ses kayıt cihazının kendini adadığı kişi sensin ve eğer dönme şansın olduğunu bilsem ben hiç susmam bilesin [Tüm hakları saklıdır. İznim harici kopyalanma durumunda hakkınızda yasal işlem başlatılacaktır.]

kız ondan gitti çocuk ona sesini bahşetti bilseydi sesini duyacağını daha önce feda ederdi kendini "seni duyuyorum." diye fısıldadı kız çocuğun dudaklarına uzanmadan önce. "seni duyuyorum. ruhunun sessizliğini duyuyorum. benim için sessizce atan kalbini hissediyorum. şimdi de benim için hiç açmadığın dudaklarının tadına bakacağım, ses tellerine dokunmak için." çoçuk dudaklarını araladı. ilk kelimelerinin ağıt olacağını nereden bilebilirdi ki? pişmanlığı onu boğuyordu. geç kalmıştı işte. hayattaki en değerlisine en çok istediği şeyi bahşedememiş bir gereksizdi o. her ne kadar onunkiler geç kalınmış kelimeler olsa dahi söyledi: "şimdi sessizliği kucaklayan sensin ve ben seni duyuyorum." [Tüm hakları saklıdır. İznim harici kopyalanma durumunda hakkınızda yasal işlem başlatılacaktır.]

çünkü sevgilim içimizdeki yara yeniden açılacağı günü bekler

Bir Sürtük sevinilebilirmiydi? O sürtüğü kırmızıdan daha çok sevebilirmiydi? Acınası yalın bir aşk. "Sürtük" Ah hayır bu kelime onun canını yakmıyordu. Sadece bakışlarını,dumanını, aşkını istiyordu.. VE AŞKTA 'ASLA' OLMAZ.✒ 'Just love, Just look at me plesa' 🌙~ Mark Tuan ~💫 TAMAMLANDI.

karşılaşmaların nedenleri olmazdı, öyle inanıyordu [onedirection fanfic 2016]

Kızınca iyi şeyler yapmıyorum. Beni sakinleştiren bir şey biliyorum. Havadaki portakal suyunu ciğerlerimle içmek. 2015

Loving him is like reading the saddest poem. Loving her is like drinking the poisonous wine.

In the darkness, In the swelling of this storm