Ailesi iflas ettikten sonra Ankara dan İstanbul'un küçük bir semtine taşınmak zorunda kalırlar. Taşındıkları semte en yakın Gültepe lisesine gider ve okulun iki yakışıklı çocuğuyla dostluk kurar. Tam her şey berbat derken semt çocuklarını tanır . Semt çocukları ona İstanbul'un kötülüğünü gösterir . Bu öyle sıradan bir aşk hikayesi değil bu bir bitişin tekrardan doğuşunu anlatır.

Alara çok utangaç bir kız sadece Nilay'ın yanında rahat olabiliyor.Annesi ve babası ayrı babasıyla İzmir'de yaşıyor.Liseye gittiği ilk gün birileriyle tanıştı ve belki de o birileri Alara'ya utangaç olmayı unutturabilir.

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------