- Sen bir cadı mısın yoksa? - Ne! - Bir insanın bu kadar sinirlenmesi normal değil çünkü. Hatta imkansız. - Bana bak... - Hadi itiraf et! Bir cadısın sen. Evden çıkmadan önce sihirle hanım hanımcık bir genç kız kılığına giriyor, akşam olup sihrin etkisi geçince de çirkin, korkunç bir yaratığa dönüşüyorsun. Süpürgeni sadece gece uçuşlarında kullanıyorsun. Gerçi şimdilerde dron moda diğ mi? (...) ‐ Kabasakal!.. (...) ‐ Ben çok mu hastayım Derin Abla? Ölücek miyim ben?

Ense kökünden başlayıp vücudunun tamamını ele geçiren sinirlerin omuriliğe atılan bir darbenin felç etmesi gibiydi, kulaklarınında çınlanan sözcükler. Solukları yavaşlarken, duyduğu üç kelimede takılmıştı. " Başınız Sağ Olsun." Bir ülke değil, kocaman bir dünya girmişti aramıza, Usulca düşüyordu adımlarım yokluğuna. Yüzü soluk resimler bile farkındaydı yokluğunda geçen zamanın... ŞİİR

Aşk sana sormadım Gölgesi senin olabilir Ama, bu benim hüsranım... Gözden uzaktın bana Değmezdi tenim tenine Seni öyle yaşardım ki; Dilim dönmezdi, Kalemin karşısında... Kalbime sığmazdı yerin Açtığın yaralar serin Bu izler benim kesin Ah! akıllanmaz biriyim... Çocuk gibi kucak açardım Hep Gönlü Şiire Sever gibi kanardım Düşerdi başım omuzlarına Gerdanına bi buse koyardım... Güneş hüzünle doğardı Bi sabah gidişine bakardım Aniden yağmur bastırırdı Her adımında şafak atardım... Bitti galiba yanlızlık Gidişlerin zamanla tanıdık Hal hatır soramadık Seni çok derinlerde arardık En başından yanıldık... Aşk seni görsem tanırım Yüzsüz yüzlerin senin Döktüğün her gözyaşları benim; Bu yağmurlar,bu soğuk... kapak tasarım; @prenses_yakamoz