Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

16 yaşında anne ve babasını kaybetmiş bir kız. Şimdi 19 yaşında ve yapayalnız. Çalışıp kendi ayakları üzerinde durmalı. Peki ya geçmiş? Onu geçmişe bağlayan tek şey anıları peki ya onlarda yalansa? Kime güvenebilir? Kim güvenilir?

''Çok kaza yapan bir insan oldun tüm kazalarında yanında oldum,tanışmamızda da etken konusu olmuştu kaza.Ayrılmamız içinde etkisi oldu.''

Perla Taylor son derece neşeli ve eğlenceli bir kızdır. Ailesi ile birlikte kurduğu bir gelecek vardır. Tabii bunun içinde iyi bir üniversite hayali de dahildir. Dersleri ve kitapları en büyük aşkı olan bir kızın hayatına girebilecek en kötü şey ise bir lanettir. Yeni komşularının yaştaş olan oğlu pekte normal bir tip değildir. Perla onu merak eder ve gizlice Aaron'u gözetlemeye başlar. Her geçen gün Aaron'a duyduğu merak daha da güçlenmektedir. Fakat dışarı kafasını bile uzatmayan Aaron'un lanetinden habersizdir. Hiç kimse, en azından yaşamak isteyen hiç kimse Aaron'a dokunmamalıdır. Devamı için sizleri hikayeme bekliyorum... --Hikayeden bir kesit-- "Aptallıkla cesurluğu karıştırma."soğuk rüzgar tenimi yaladı. Yavaşça bana yaklaştı. Deri eldiven yanağımı oradan da boynumu esir aldı. "Kime söyleyeceksin Perla."sanki büyü yapıyor gibiydi. İrkildim. "Sana kim inanır ki?"elini geri çektiğinde kendimi boşlukta gibi hissettim. Ardından soluksuz kalmış gibi soludum. İyice ve hızlıca. "Bana sakın aptal deme, ne gördüğümü biliyorum Aaron."tek bir adımla tüm mesafeler bitti. Dibimde durmuş bana yukarıdan alayla bakıyordu. "Hadi bana ne gördüğünü anlat."onu tüm gücümle ittim. Yüzündeki gülümsemeden iğrendim. "Böyle görünmek zorunda değilsin." "Ne yaparsın ama böyleyim."ellerimi yakaladı. Sıkıca tuttu. "Sana dokunmamı istemiştin. Ya şimdi Perla?"ellerimi ondan kurtarmak istedikçe sıktı. "Cesaret edemeyeceğin kadar tehlikeli değil mi? Sakın. Sakın beni merak etme. Kendine bir macera arama. Sıradan olan hayatına devam et."

TÜM KİTAP + İKİNCİ KİTAP YAYINDA!