**Bazen birşeye sahip olduğumuzu sanırız. Ama yalnızca 'sanırız'** "Herşey yoluna girecek!" "..." "Herşeyi unutturacağım sana. Bütün yaşadığın o kötü zamanları" "..." "İnsanlar neleri unutuyor.. Sende bu yaşadıklarını unutacaksın!" "Unutmayacağımı ikimizde biliyoruz" "Unutmak zorundasın lanet olası! Unutacaksın!!!" ~Bu genç bir kızın direniş hikayesi değil, genç bir adamın yok oluş hikayesidir~

Merhaba ben ursula.. Abim alvin ile beraber hayatta kalmaya çalışan iki muhteşem varlığız. O bir kurt ben bir vampirim. Koruyucu olmak için gittiğimiz bu okul da hayatımız çok ama çok değişti. Çok şey öğrendik. Aralarında en önemlisi sadakat; idi. Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Karanlık peşimizi bırakmayacak BENDE ÖYLE.. ©tüm hakları saklıdır

ÖNEMLİ NOT: Merhaba sevgili arkadaşlar, zaman ayırıp hikayeme göz attığınız için çok teşekkür ederim :) Benim için bu ilginin ne kadar değerli olduğunu anlatamam :) Ancak siz okumaya başlamadan önce belirtmek isterim ki, hikayemiz kitap olduğu için kaldırıldı. Siz kızmadan önce de söylemeliyim ki, kitabın telif hakları artık bana ait olmadığından yayınlama ya da yayından kaldırma kararı da benim insiyatifimden çıktı. Bu konuda anlayış göstermenizi rica ediyorum. Kitabımız Ephesus Yayınları farkıyla internet siteleri ve raflarda. İsterseniz temin ederek okuyabilirsiniz :) İlginiz için tekrardan çok teşekkür ederim. Keyifli okumalar dilerim :) *** Konuşmaktan çok homurdanarak iletişim kuran, Bilişim İstihbarat Servisi'nin yakışıklı ve sert ajanı Kuzey Karaarslan, dünyayı birbirine katan özel bir anahtarın zeki, baş belası ve kızıl kafalı sahibi olan Masal Kılıç ile karşılaştığında başına gelen ilk şey, pembe iç çamaşırlarıydı. Bunun sadece bir başlangıç olduğunu anlaması ise hiç uzun sürmedi. Kuzey, hayatı boyunca eline pers gülü renginde oje almamıştı. Bir dakika! Kuzey eline hiç oje almamıştı ki! Ta ki renklerin kitabını yazan, sakar bir belaya kalbini kaptırana dek. Erkek türüyle sınırlı kalmayıp, son model arabalarından bile kıskandığı Masal için cayır cayır yanarken, dünyayı kurtarmak o kadar da kolay değildi. Operasyonun kilit ismi Masal da onunla aynı kulvarda koşuyordu. Çünkü Kuzey etrafındayken dibi tutan yemekten farkı kalmıyordu. İki zıt kutbun sıfırlı ve birli hikâyesiyle bilişim dünyasına aşk dolu bir yolculuk yapacaksınız. Kemerlerinizi bağlamayı unutmayın! Tavsiye: Sakin olmadan okuyun!

Şirin Melez serisinin ilk kitabıdır. Stephanie vampir okuluna giden sıradan bir vampir değildi. Köken bir melez olan baş karakterimiz arkadaşları ile yaşadıkları maceraların yanı sıra vampir ırkını yok etmeye çalışan insanlardan gizlenmek isterler. En güçlü vampiri bile alt ettikten sonra kurtulduklarını sanmışlardır... İnsanlar vampirlerden kurtulamayacaklar... ...Tüm Hakları Saklıdır... Not: Hikayenin okulla hiçbir alakası yoktur ve okumadan önce ön yargılarınızı bir kenara bırakmanızı rica ediyorum. Devam kitabı 01.05.2015 tarihinde yayımlanacaktır.

Doğuştan bir alfa. Çok nadirler. Bir tanesi aramızda. Diğer kurt adamlardan daha güçlü. Diğer alfalardan da. Annesini öldüren vampirden intikamını aldı. Ama öldürdüğü vampir ona küçük bir hediye bıraktı. Vampirlik... O artık sadece doğuştan bir alfa değil... Aynı zamanda Melez bir Alfa

(Kitap düzenleneceği için bölümler kaldırıldı) Ankara her zaman gözümde hayallerimin şehriydi, şimdiyse ona pekte iyi gözlerle bakmıyordum doğrusu. Antalya'da hayatım çok daha sadeydi. Yalnızdım öncelikle, annem bile fark etmezdi bazen evin içinde beni. Hayaletten farkım yoktu. Ve hayatımdaki tek sorun en sevdiğim kitap serisinin bitmiş olmasıydı. Ankara'ysa benim için dönüm noktası olmuştu. Aslında '' İlk '' lerimin şehri de denebilir. İlk dostlarım, ilk aşkım, ilk öpücüğüm, ilk partim, ilk içkim, ilk düşmanım, hatta son olmasını umduğum ilk kaçırılmam. Antalya'daki halime bakıyorumda o zamanlar tüm bunlar başıma gelmiş olsa yerle bir olmuştum, yıkılmıştım şimdiye. Oysa şuan her darbeye rağmen ayaktaydım. Güçlenmiştim belki, büyümüştüm. O benim '' İlk'' lerimin baş rolüydü. Ona dair her şey hafızama kazınmıştı. Keşke kötü olanları silebilseydim. diye mırıldandı içimden bir ses. Ona hak verdim. En mutlu anlarım onunlaydı belki ama en mutsuz anlarımda onun yüzündendi. Sanki beni bir yandan öldürüyor bir yandan hayatta tutuyordu O. Bildiğim tek şeyse o olmadığında tamamen öleceğimdi.

Kantinden bi su alıp binaya giricekken Batu nun telefon la konuşmasını duydum ben yoluma devam ediyodum ki "Güzel ce dövün ama öldürmeyin eğlenceli kısmı ben halledicem" cümlesi olduğum yerde çakılı kalmama neden oldu. "Oha mafya mısın olum sen ? " "Aptal fare senin ne işin var burda beni mi dinliyosun ? "Düşündüklerimi dışımdan söylediğim için şuan çok zor bi durumdaydım. “ımm tabii ki seni dinlemiyorum ukala psikopat! “ “Demek beni dinlemiyorsun..O zaman psikopat demenin sebebi nedir ? “ Aferin Su aptallıkta üzerine yok şimdi ne diyeceksin.....ah evet buldum “Sadece su almak için kantine inmiştim senin biriyle konuştuğunu duymuş oldum ayrıca sana açıklama yapmak zorunda değilim.“ dediklerim binevi doğruydu sonuçta. “Aslında bana açıklama yapmak zorundasın ve zaten yaptın da bi daha benim konuşmamı dinlersen kötü olur aptal fare“ diye tıslayarak dönüp gitti. Bütün hakları çorabımda saklıdır ;)) ....Lütfen 1. bölüme bakıp hikaye hakkında karar vermeyin hikayenin iyi ve ya kötü olduğu hakkında karar vermek için en azından 2-3 bölüm okuyun....

Birlikte oldukları sürece hiçbirşeyden çekinmeyen üç kız Ve Sert, duygusuz ve birbirlerine baglı üç erkek.. ••••••••• --Hıştttt Çalıyor sessiz olun...!! Gizli numaradan tanımadıgın bir adamı ararsan ne olur.. Peki o adam bir MAFYA çıkarsa başına ne kadar bela açmıs olursun.. Çılgın fikirler üreten Tanem'e Ona herzaman arka çıkan Almiray'a Ve Onların hep arkasını toplayan, sessiz kızımız Simaya Merhaba diyin... •••• Aşk, komedi ve aksiyonun birleştigi hikaye...MAFYALAR TESADÜFÜ SEVMEZ..!!! Yağmur&Fatmanur kapak için suluklarinefendisi"ne teşekkürler °•° tüm hakları saklıdır. buradan başka hiçbiryerde yayınlanmıyordur..°•°

-"Zaten beni kaçırmak istemezsin" dedim yine zorlama bir kahkaha ile.. Bir yandan da gözümü yoldan ayırmıyordum.. Ormanlık bir yola girdiğimizde hava da yavaş yavaş kararıyordu.. İçimin ürpermesine engel olamamıştım.. -"İşimiz çok uzun sürecek mi?" Yan gözle Xander'a bakmayı ihmal etmiyordum ama birden gözlerindeki yumuşaklık yerini kademe kademe anlamlandıramadığım bir sertliğe bırakmıştı.. -"Hayır.. Seninle biraz sohbet edicez o kadar.." Aptala yatmak en iyisiydi.. Ürkmeye başlamıştım ve bunu görsün istemiyordum.. -"Barda da konuşabilirdik.. Bu akşam geliyorum sonuçta.." Yine o salak ve zoraki gülümseme, bu sefer daha histerik ve panik olan ses tonuma eşlik etmek için yüzümdeydi.. -"Çok kalabalık" dedi sanki benimle konuşmuyormuş gibi.. Yolun geri kalanında sesimi çıkarmadım.. Beni öldürecek hali yoktu sonuçta değil mi?