Feris, intikamıyla Kerem arasında seçim yapabilecek kadar güçlü olduğunu mu zannediyordu? Yaşayamadığı çocukluğu uğruna, varlığını intikamına adadı. Kendini bildi bileli onunla olan nefretine öylesine bağlıydı ki uğruna geçmişini, bugününü, geleceğini yakmaya razı gelecekti belki de. Yıllar ondan çok şey götürdü, insanlar da dahil. Yeterince sınandığını sanarken, her şeyin daha yeni başladığını ne zaman öğrenecekti? * "Sen benim geçmişimsin, bugünümsün, geleceğimsin. Nasıl vazgeçeceğimi düşünürsün? Aklının ucundan bile nasıl geçer böyle bir şey?" "Ne istiyorsun Feris? Ne istiyorsun benden? Aşığım sana! Sırılsıklam aşığım! Tüm sözleşmelerini ben hazırlamama rağmen... İmzalattığın bütün erkekleri bizzat seçmeme rağmen... Kahretsin ki geri dönemiyorum. Kahretsin ki geri dönebilsem dahi hiçbir şeyi değiştirmem." "Kerem ne diyorsun sen? Ben nelere göz yumdum haberin var mı senin? Nelere ses çıkaramadım canımdan can gittiği halde? Ben sessiz kalıp sözlerini yuttukça neden üzerime geliyorsun?" Yorgun bir sevgi vardı artık gözlerinde. "Yutkunduklarıma sayarsın." ig/tt: ferisrahsan yt music/spotify: RAHŞAN - canyez

'Kimseye fısıldayamadıklarım İçimde haykırdıklarım' Günlük yazmayı ne zaman mı bıraktık; huzurlu olduğunu sandığımız bir akşam yemeğinden sonra, kendimiz olabildiğimiz tek yerin ortaya sereserpe dökülüp hissettiğimiz hiçbir şeyin dikkate alınmayacağına emin olana kadar dillere malzeme edildiği gün. İçimizden geçenin bilinmesinden korkuyoruz, öyle korkuyoruz ki bir başkası görür ihtimaliyle yazdıklarımızı yırtıp atıyoruz. Evet bir başkası göremiyor belki; ama biz de hislerimizi bir daha okuma, okurken mutlu olma, üzülme, sinirlenme lüksünü sonsuza kadar kaybediyoruz. Bu benim günlüğüm. Okunmasından korktuğum günlere inat herkes okuyabilsin diye tüm çıplaklığıyla yazıyorum. Çalınmış hayatıma hoş geldiniz. 'Günlüğünün okunmasından korkanlara ithafen' *canyez