Alyx Johns has traveled to hell and back since the night her mother died. She suffered through the worst of emotional and physical abuse, yet kept her humanity through it all. Her life's brightens when she meets her best friend. His name is Daryl Dixon. Alyx takes her life into her own hands by joining the military. It was the hardest decisions she's ever had to make. Escape her fathers brutality? Or leave the love of her life? All her hope is focused on making it back together again with her person, and to survive the post apocalyptic world with him. *-*-* #1 ranked for redneck #2 ranked for Daryl & Dixon (I wrote this when I was 12 it's utter garbage pls stop)

''Jeździliśmy po całym mieście, słuchaliśmy hip-hopu i rocka, paliliśmy fajki i całowaliśmy się na tylnych siedzeniach mojego samochodu.'' Uwaga: relacja bohaterów rozwija się dość szybko. * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ○ Opowiadanie zawiera sceny erotyczne oraz liczne ilości wulgaryzmy Jest to kontynuacja opowiadania ''Kochamy siebie'' z perspektywy Sebastiana. Znajomość poprzednich części nie jest wymagana!!!

Po tym, jak Gilbert decyduje się zostać w Avonlei, on i Anne spędzają więcej czasu razem, spoglądając na zachody słońca, książki i te głupie, stare wtorkowe kolacje w Zielonym Wzgórzu. To oczywiście tylko duże, stare, puszyste fikcyjne szaleństwo. Opiera się to również na drugim sezonie, więc Cole wyprowadził się, Maryla ma okulary, a Gilbert zostaje w Avonlei. ------------------ Nie jest to autorskie, tłumacze za pozwoleniem autorki 😉 Autor: rqndomiss #1 awae 08.05.2020 #1 ania 17.02.2021 #1 anne 09.05.2021 #1 anianieanna 25.05.2021 #1 jerry 09.07.2021

Niemal cztery lata na walizkach. Dwanaście przeprowadzek. Dwanaście nowych domów i osiem do złudzenia podobnych szkół. Sześć krajów i setki poznanych osób. Ciągłe życie w drodze sprawia, że chcąc nie chcąc zaczynasz nazywać swoją rodzinę stadem, a samego siebie samotnym wilkiem. Wiesz, że nie warto rozpakowywać swoich rzeczy, bo za chwilę rodzice i tak ogłoszą wyprowadzkę. Nie przywiązujesz się do nikogo ani niczego, ponieważ to wszystko jest dla ciebie jak śnieg, który prędzej czy później roztopi się i zniknie. Każde miasto to nowa i jednocześnie ta sama historia. Te same ulice przepełnione samochodami, kawiarnie wieczorem oblegane przez grupy przyjaciół i zakochane w sobie pary. Centra handlowe, dworce, lotniska, parkingi, szkoły, biblioteki, do znudzenia przypominające te, które już poznałam. Nazywam się Debra Moquin i właśnie przeprowadzam się po raz trzynasty. Po raz kolejny wniosę walizki do swojego tymczasowego pokoju i pójdę do nowej szkoły, którą pożegnam zanim zdążę się obejrzeć. Trzynasty raz poznam kolejne, nudne miasto tylko po to, żeby za kilkadziesiąt dni pożegnać się z nim na zawsze.

Prawa autorskie: @ArcherofForestRiver Ten prolog to fanfiction fanfica o Hobbicie. Nie zostanie kontynuowany.