Sonsuzluk istemiştim aslında ∞ Ama "S" harfini biraz sessiz söylemişim galiba...

Dünyanın en güzel ve en tuhaf hissi ; sen, onu görünce ona hafif bir şekilde, bakarsın ve o sana çoktaan bakıyodur... Bu hikaye Yağız, Beren, Elem ve Ege 'ye ithafen yazılmıştır gerçek hayattan eserler taşır hikayedeki karakterlerin isimleri hayal ürünüdür fakat karakterler gerçek hayatta var olmaktadır sadece hikayede isimleri farklı olarak verilmiştir . psikopat bir lise öğrencisi olan Yağız'ın kendisine " isimsizim " diye seslendiği feracelisinin başından geçen ve bir türlü birbirlerine açılamadıklarını zannederken, bir anda mutlu bir , yuva kurmaya dair atılan adımlarla aynı zamanda yürütülen , aşkın hikayesi ikinci erkek karekter olan Ege 'nin; Yağız'ın isimsiziyle kanka olan kızı sevmesiyle başlayan, bir serüvende yol izlemesi üzerine, kurulmuş bir aşk iki tane farklı ve bir okadar da tuhaf olan hayat hikayesi

"Görünen yalnızca bir sanrıdan, görünmeyen ise geçmişe ait bir yangından ibaretti." Elif, sıradan bir günün ardından durakta beklerken onun dünyasına asla ait olmadığını fark ettiği gizemli bir adamla basit bir sebepten tartışır. Bu tartışmanın ise hayatını altüst edeceğinden habersizdir. Kısa bir süre sonra bir hastane odasında uyandığında nasıl büyük bir belaya bulaştığını anlayacaktır ama her şey için çok geçtir. Gizemli adam, Elif'in tehlikede olduğunu söylüyor ve bu tehlikeden kurtulmanın tek yolunun onunla evlenmekten geçtiğini iddia ediyordur. İddiası bir tuzak, sahte evlilik vaadi bir yalan, sırları ise gerçektir. Ancak hissetmeyi bilmeyen bu adam ona ilk gördüğü andan itibaren âşık olmaya başladığında işler içinden çıkılmaz bir hal alır. Yaşama talihini avlayan bu adamın adı ise Siraç Vuslat'tır. "Sen," dedi kalabalığın ardından sıyrılan sesi. "Yalnızca kör talihini avladın." O an şimşek çaksaydı, onun buz gibi sesini taklit etmiş olurdu. "Seni tekrar bulacağım." Uyarı: Yetişkin okurlar içindir.