« 30 yaşındaki Jade 7 yıl önce paranormal bir şekilde öldürülen sevgilisinin katilini araştırırken bütün deliller onu New York'un korkulu rüyası kötü vampir, Blake Cross'a götürür. Jade her şeyi kesinleştirip ondan sevgilisinin intikamını almak için işe koyulur. Ama hiçbir şey Jade'in planladığı gibi gitmeyecektir. Çünkü Blake ölen sevgilisi Leo'ya benzemektedir. » © Tüm Hakları Saklıdır ✽ YAYIN TARİHİ: 31 Ekim, 2015 ✓ © Hikayenin isim hakları tamamen bana aittir. Benzeri hikaye bulunmamaktadır.

Aynı yaş gruplarına ait tüm kızların uyuduğunu ve bir şekilde uyanamadığını düşünün. Virüs mü? Terör saldırısı mı? Bilinmiyor. Tüm dünya alarma geçmiş bunu araştırırken, zamanın su gibi akıp geçtiğinden habersiz aileler, sessiz bekleyişlerini sürdürüyor. Fakat bilmedikleri gerçek, kızların enerjileri (ruhları) farlı bir boyutta onlar için yaşıyor. Ta ki kalplerinden yeşil ışık çıkana dek.

Umudu bırak, kırıntısı yok bende. "Çok mu zordu umut etmek? Bir insan nasıl bu kadar şeyi kaldırabilir ki? Bu kadar ağır şeyi küçücük beden nasıl kaldırsın ki? Ben de gariptim sahi. Umudun kırıntısı bile yokken, nasıl hepsine sahip olabilirdim ben? Ben hayatıma sahip olamamışken bir de mutluluğa mı sahip olacaktım? Ama ben ne yaptım ki? Sevgiyi aile dışında aramak benim suçum mu Doruk? Aklım almıyor, benim içim yeterince dolmuşken, zor sığdırmışken duygularımı içime bir de sana açtım. Senin sayende ikiye katlandı ve artık hiç biri sığmıyor. Ben sana, size, daha bebekken aileme ne yaptım Doruk?" Gözümden birkaç damla yaş düşünce silmek istedi ama izin vermedim. Sanki eli yüzüme değse bütün acılarım gidecek gibiydi ama izin veremezdim. Grurumu hiçe sayamazdım, sayamazdı. "Sakın Doruk, yanımdan geçmeni istemeyecek kadar kırgınım sana. Sen beni kızdırmadın. Kızdırsan, söverdim, vururdum ama sen beni kırdın Doruk." Gözümden birkaç damla daha yaş düşünce kendime lanet ettim. Hiçbir zaman ağlamayan ben, şimdi durmaksızın ağlamak istiyordum. ******** Kimsesiz bir kız. Hayatı boyunca hep terkedilmiş. Ailesi bile onu terketmişken, herşeyini ona adadığı sevgilisi neden onu terketmesin ki? O da gittiğinde kırıntılarını tamamen elinden giden kız nasıl hayata tutunsun ki? Halüssülasyon sandığı gerçek onu ayakta tutarken su altına gömülmüş sırlar ortaya çıktığında nasıl ayakta kalabilecek ki? Peki ya Doruk? O bu sırları saklarken yanında hangi sıfatla duracak? Kardeş mi? Sevgilisi mi? Tecavüze uğradığını bile bile vicdanını susturup hayatı boyunca saklayabilecek mi? Bunu bile bile sevebilecek mi? Ama birşey var, hiçbir aşk bu kadar zor olmamıştı. Not: Kızın sevgiyi aile dışında araması, onun suçu değil

Hiç düşündünüz mü gördüklerinizin, hissettiklerinizin gerçek olup olmadığını? Gerçek nedir? Merak ettiğiniz oldu mu? Ben söyleyeyim size... Ne zaman mutluysanız işte gerçek odur! Bu Aylin'in yaşamı, hayatı, aşkı... Gerçeklik ve hayal arasında sıkışıp kalmış bir YAŞAM! Berke ve Aylin'in Aşk'ı Peki ya "ONLAR" kim? Aşkı içinde barındıran bir KAYBOLUŞUN ÖYKÜSÜ... Gerçekler hiç bu kadar karmaşık olmamıştı... "Kapak Tasarımı BayannA'ya aittir."

Kerem lise son sınıf öncesi Sahaflar Semti isimli güzel bir yere taşınır ve yeni bir liseye başlar.Ama bu lisede diğer liselerdekinden farklı olarak yıllardır süren bir gelenek vardır.Bu geleneğe göre öğrencilerin arasından seçilen Gözde kız ve Gözde erkek ismi verilen iki kişi, öğrencilere liderlik etmekte ve diğer herkesten üstün tutulmaktadır.Öğrenciler arasında ayrımcılığa karşı olan Kerem daha ilk günden bu sistemle, Gözdelerle ve bu sistemi destekleyen Gelenekçi öğrencilerle problemler yaşar.Hoşlandığı kız Gözde Kız olsa da bu ikilemde bile yolundan vazgeçmez.Bu macerada en büyük destekçilerinden biri bir önceki Gözde Kız olan Beren olacaktır.

... Ve bunu gören insanlar siyahı ve beyazı düşman gördüler . Beyazı iyiliğin sembolü , siyahı ise kötülük sembolü yaptılar .Ama şunu bilmiyorlardı ; Siyah beyaza , beyazda siyaha aşıktı ...

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

-Tarihin tam ortasında başlayan insanlık ve kan emicilik arasındaki savaş hiç bitmedi.Ama birisi var ki tarihi değiştirebilecek birisi, ona meleği Ji Sang demişti. -Ben insan değilim yaşam ve ölüm arasındaki bir başka yaratığım...

"Yanımızdan geçip giden adamlar var... Bir de dönüp baktıklarımız, durup izlediklerimiz... Onlar Efsunlu Adamlar... Sırası geldikçe anlatılacaklar."