Dünya garip yerdi. Bizi yavaş yavaş yok ederdi. Yok oluş hikayem belki de baştan belliydi. Peki ya kabul etmeyişim hangi huyumun sebebiyetiydi? Arkamdaki sesler gerçekti. Burda gerçek olmayan tek şey bendim. Sahte bakışlarım, sahte gülüşlerim, sahte ihtişamım ve sahte evliliğim. " Benden kaçabileceğini mi sandın sahiden, aptal piyonum ?" Arkamdaki tok ses sahiciydi. Sanmış mıydım sahiden? Yoksa sanmış gibi yapıp oyundaki herşeyi değiştiren bir aptal piyon muydum? Bunu kimse bilemezdi. Ozamanlar ben bile kaderimi kendim değiştirebilecegimi bilemezdim. Belki de değiştirmek yerine yok etmişimdir. Okuyarak öğreneceğiniz hikayeme hepiniz hoşgeldiniz. Tüm hakları saklıdır. GERÇEKLERDEN ESİNLENMİŞ BİR HİKAYEDİR.