Tanrı Avı Serisi ~ 1 Tanrı insanları kendine benzer bir şekilde yarattı ve onlara ruhundan bir parça verdi. Fakat insanlar isyan etmeye başlamıştı, üstün olduklarını ima etmişlerdi. Kusurlu bir grup insan.... 21. Yüzyıl... Kusurlu insanlar dünyanın var oluşundan bu yana kaçmışlardı. Ve kaçmaya da devam ediyorlardı. Fakat Tanrı bu baş kaldıraya daha fazla müsamaha göstermeyeceğini beyan ederken; bu kusurlu insanlar sayesinde onları bulmaya kodlanmış bir grup insanın da var oluşuna neden olmuşlardı. Nesiller boyunca.... Tanrı için kusurlu insanların av sezonu açılmıştı. Kötülüğün ve kurnazlığın avına adım adım yaklaşmak üzereydiler. ©Tüm hakları saklıdır. Çalınması durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Derin bir nefes alıp bana döndü. Gözlerindeki o acıyı hissetmek mümkündü. Deneyimi olmalıydı galiba. Paramparça kalbini hissetmek kolaydı. Biriktirdiği acıları dışa vurmuyordu. Kendi cehennemin de yanıyor gibiydi. Hırçın tipinin aksine masum bakışları vardı. Sorsalar ikimizde maviydik ama birimiz deniz birimiz gökyüzü. Ulaşılması zor hissetmesi kolay. Benim her şeyimi adadığım cesur ama buruk adam. Seviyorum seni. Kalemle çizilmiş gibi düzgün olan dudaklarını araladı. ''Seni seviyorum uzaylı çünkü sen çölüme yağmur oldun...'' 12.06.17

Kiralık bir katilin yaşamı.

Sevgiyi anlamak Bir yaşam harcamaktır, Harcayacaksın. Seni yaşayacağım, anlatılmaz, Yaşayacağım gözlerimde; Gözlerimde saklayacağım. Bir gün, tam anlatmaya.. Başlayacaksın, Gözlerimi kapayacağım.. Anlayacaksın.

#73 Genel kurgu (31.7.2016) #78 Genel kurgu (31.3.2018) #7 Hayat (20.01.2019) #64 Genel kurgu (29.01.2019) Dopdolu otobüste hem iyi tutunabileceği bir nokta ararken hem de elindeki kitapları zapt etmeye çalışıyordu, fakat o kadar çok ani frenlerle sallanıyordu ki otobüs daha fazla ne kadar dayanırdı bilinmez. Tam birileri inmiş biraz otobüsün içi rahatlamıştı ki yeni hareket etmeye başlayan araba tekrar aniden durunca dengesini kaybetmiş olan Zeynep yeri boylamamak için bulduğu ilk kolu tutuvermişti! Kolun sahibi ise otobüse Zeynep'ten önceki durakta binmiş olan Emre idi. Hatta otobüsün camından o geçen günkü kızı görünce üniversitede okuyor oluşuna şaşırmış ve Delal'in neden abla dediğini anlamıştı. *** Zeynep kolunu koparacak gibi tuttuğu kişinin Emre olduğunu gördüğünde sanki olabilirmiş gibi biraz daha utandı . Çünkü nedense hep böyle rezil olduğunu düşüneceği durumlarda kalır ve tek tesellisi nasıl olsa kimse beni tanımıyor olurdu. *** Asiye Hanım Mahallesi bu gençlerin ilk gençlik heyecanlarına, arkadaşlıklarına, aşklarına tüm görkemiyle tanıklık ediyordu... &&& "Önemli olan dostluktu." Aklımda şu an hiçbir kurgu yok, isim ise birden aklıma geliveren türden.. Peki birazcık eskiye gitsem akıllı telefonlardan, güzel arabalardan, zengin kötü çocuklardan uzaklaşsam Asiye Hanım Mahallesi sakinlerinin hayatlarını, deli dolu zamanlarını, masum aşklarını, meraklı teyzeleri, pos bıyıklı amcaları, gerçek delikanlıları ve mahallenin kızlarını okumak ister miydiniz? Bakalım neler yaşayacağız not: bu hikayede çirkin kızlar da var zengin olmayan erkelerde. sen de varsın ben de