«Σε χρωματίζω Πορφυρό! » Η ποινή ανακοινώθηκε. Στον δικαστή δεν νοιάζει αν συμφωνείς ή όχι. Δέξου την καταδίκη σου, αν θες. Ή μη το κάνεις. Η επιλογή είναι δική σου...

Ξαφνικά εκείνη την στιγμή, οι δρόμοι έκλεισαν. Το αύριο κόλλησε στο χθες. Το σήμερα έγινε ένας στενός μονόδρομος. Προσπάθησε να τον διαβεί, χωρίς τα φτηνά της όπλα, που είχαν ξεμείνει στο χθες. Οι ελπίδες, τα όνειρα, έμοιαζαν όλα με γελοιογραφία. Και τότε κατάλαβε, πως είχε χάσει τα πάντα... Don't copy © 2020 (Περιέχει σκηνές βίας) #2 in scary , 2020

𝓘'𝓶 𝓸𝓯𝓽𝓮𝓷 𝓼𝓲𝓵𝓮𝓷𝓽 𝔀𝓱𝓮𝓷 𝓘'𝓶 𝓼𝓬𝓻𝓮𝓪𝓶𝓲𝓷𝓰 𝓲𝓷𝓼𝓲𝓭𝓮. Ανοίγω το παράθυρο και βλέπω το ηλιοβασίλεμα. Πως γίνεται όμως να μην νιώθω τίποτα; Ή μάλλον νιώθω ένα κενό. Χρόνια τώρα. «Αγόρι μου, θες να φάμε μαζί; Έχουμε καιρό...» με ρωτάει ο παππούς μου ο οποίος δειλά μπαίνει στο δωμάτιο μου. Πάλι δεν πεινάω. Πάλι θέλω να μείνω μόνος. Πάλι θέλω να εξαφανιστώ από αυτόν τον κόσμο. «Όχι παππού. Δεν πεινάω. Μάλλον θα πρέπει να φας πάλι μόνος σου» του λέω κοιτώντας έξω. «Αγόρι μου, ο γιατρός είπε να τρως. Έλα κάτω μαζί μου. Κι ας φας μόνο δύο μπουκιές» μου λέει και καταλαβαίνω πως τον απογοητεύω από τον τόνο της φωνής του. Δεν είναι κάτι καινούργιο αυτό. Ο Tristan Ford αυτό κάνει συνεχώς. . . . . . Η ιστορία περιγράφει την ζωή του Tristan Ford ενός έφηβου ο οποίος αντιμετωπίζει το τέρας της κατάθλιψης και του αυτοτραυματισμου. Μοναδική του οικογένεια ο παππούς του, με τον οποίο τον συνδέει παραπάνω από μια σχέση αγάπης. Ο Tristan έχει χάσει την παιδική του ηλικία, την ψυχική του υγεία και την ηρεμία του. Θα ξανασυναντησει την ευτυχία ή θα βουλιάξει στην δυστυχία;

Soren και Dixie. Dixie και Soren. Οι επτά ημέρες του Soren και της Dixie, πριν να τους βρει το τέλος. Ένα τέλος βίαιο αλλά λυτρωτικό και για τους δύο. Κανείς δεν ταίριαξε σε αυτόν τον κόσμο. Μάταιο τον αποκαλούσαν. Βρήκαν όμως την αιωνιότητα που τους ένωνε. Δυο έφηβοι στην δείνη ενός άπληστου και μάταιου κόσμου, ερωτεύονται παράφορα μέχρι τέλους.

Skinny love /ˈskɪnē/ / ləv/: Όταν δύο άνθρωποι είναι ερωτευμένοι αλλά είναι πολύ ντροπαλοί για να το παραδεχτούν παρ' όλα αυτά το δείχνουν. Η Φλώρα και ο Κέιντεν αγαπάνε πολλά πράγματα: αγαπάνε τη μουσική, τα ταξίδια και τις παλιές ταινίες. Αγαπάνε τα βιβλία, τα πράγματα που είναι εκτός μόδας, τις ζεστές μέρες και τα αυθόρμητα χαμόγελα. Αγαπάνε τις απίθανες ιστορίες, το φαγητό και, εντελώς συμπτωματικά, ο ένας τον άλλον. Μόνο που δεν το ξέρουν. Πόσο όμως μπορεί να αντέξει μία λεπτή αγάπη; Διαβάζοντας -κυριολεκτικά- τον Κέιντεν, η Φλώρα θα είναι η πρώτη που θα το συνειδητοποιήσει: ό,τι και αν γίνει, στο τέλος της ημέρας η αγάπη, ακόμα και λεπτή, θα έχει ό,τι ακριβώς χρειάζεται για να επιβιώσει.

Ο Άλντρικ Τέιλορ δεν είναι καθόλου χαρούμενος όταν μάθαινε πως θα μοιράζεται δωμάτιο με έναν φτωχό, τον Κόνορ Σμιθ. Πώς μπορούν να ατιμάζουν ετσι το οικογενειακό του όνομα; Σιγά σιγά όμως ανακαλύπτει πως η συγκατοίκηση αυτή μπορεί να μην είναι τόσο άσχημη τελικά... ••• Σας παρακαλώ μην αντιγράψετε την ιστορία -ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ- -Σας ευχαριστώ για την στήριξη-

Στο οποίο, η Esme και ο Oliver παιρνούν την τελευταία τους μέρα μαζί.

«Δεν θυμάμαι και πολλά από τότε. Το μόνο που φέρνω στο νου μου σαν προσπαθώ να θυμηθώ εκείνο το βράδυ, είναι θολές εικόνες, κλάματα και μία μονάχα λέξη να βγαίνει από το στόμα μου, μα να ακούγεται σαν ψίθυρος στο δωμάτιο. Μη. Μη το κάνεις.» Υ.γ: αν και συ έχεις βιώσει κάτι ανάλογο, μη μένεις στη σιωπή. Μίλα!

Αγαπητό ημερολόγιο, Η ζωή μου είναι σαν την όγδοη σεζόν του Game Of Thrones... ένα απογοητευτικό, ελεεινό μπάχαλο. . * ✦ . ⁺ . 𝐁𝐞 𝐢𝐧𝐬𝐩𝐢𝐫𝐞𝐝, 𝐛𝐮𝐭 𝐝𝐨𝐧'𝐭 𝐜𝐨𝐩𝐲. 𝐁𝐲 _𝐯𝐚𝐬𝐢𝐥𝐢𝐤𝐨𝐬 | 2020

η ιστορία δύο αγοριών σε πέντε στιγμιότυπα σε ένα μπαλκόνι