Gölgelerin içinde yaşamalıyım ben. Gölgelere mahkûm olmaya zorlanan bir bedenim, karanlığa ait olmak isteyen bir ruhum var. Hayatımsa yarım, adımın aksine nefessiz. Hayatın bana bir can borcu var ya da belki benim ödemem gereken bir bedeldi yıllar önceki. Yaşamama karşılık. Ben karanlığa ait olmak isteyen bir ruhum, her ne kadar aydınlıkla lanetlensem de. Ve ben, Nefes'im. Her ne kadar nefes aldığımı hissedemiyor olsam bile.

Hafızasını kaybetmesinin getirdiği o hazin ve keskin acı, yitirmesine sebep olmuş birer birer, geride kalan nadide anılarını. Kaza mıdır onu bu hale getiren yoksa genetik bir hastalık mı? Kayıp olan günlük sayfaları, hatıraları mı? Boş bir odada, boş bir zihinle, bomboş yıllar akıp geçti, sükunetle. Kavrulan ruhlar, geçmişin serin sularındaki bilinmezliğe kulaç attı. Bilinçler kapandı, ruhlar uzaklaştı. Yalnızca o anda rahatladı. Gün be gün unutmak, deliliğe gebe bıraktı. Ya da delilik anılarını ondan söküp aldı. Çözüm yolu ise ilaçlarda arandı. Şimdi unutmayacak mıydı, tekrar hatırlayacak mı? Delilik ondan vazgeçecek miydi, kendisi kendisinden kopacak mı? "Hayatın anılarımı benden alırken maruz bıraktığı tamahkarlığın içinde boğulurken ben, sen yalnızca izleyensin." Bir şizofrenin günlüğü... *** Gizem / Gerilim içinde #182 03.08.2017 Kapak için @angrymermaid'e çok teşekkür ederim💓

Murphy yasası der ki; Herhangi bir şeyin olma olasılığı, arzu edilirliğiyle ters orantılıdır ve bu demek oluyor ki ne zaman bir şeyden vazgeçerseniz o şey size geri gelir. Yirminci bölümden öncesi kurgu olmayıp gerçek hayatı yansıtmaktadır. Yirmiden sonraki bölümler, yaşanması mümkün hayallere dayanmaktadır/dayanmaktaydı. -Hayal kuracak ufak bir umudumuz vardı o da tükendi. *Kitap tamamlanmıştır.

Ellerimden rüzgar geçiyor bir gece vakti, Tutamıyorsun, çok uzaklardasın belli ki. Mathilda, biricik sevgilim... Yüreğimde aşk, Kazablanka'da yağmur var. # 2015 # ©Tüm hakları saklıdır. | All rights reserved.

''Ne güzel şey hatırlamak seni: Ölüm ve zafer haberleri içinden, Hapiste Ve yaşım kırkı geçmiş iken...'' -Nazım Hikmet # 2015 #

Ne yazık... Seninle uzun bir ömür birlikte olmak uğruna çirkin bir kaktüs olmayı yeğlerdim.

"Avucunun içini parçalayan bıçak gibiyim," diye fısıldadı bıçağı sıktığı avucunun içinde oynatarak kendisine doğru çekerken. Avucumda oluşturduğu derin yarık boğazımda biriken kan damlalarının gözyaşı olarak yanaklarımdan ateş topu gibi yuvarlanmasına neden olduğunda acı damarlarımın içinde zift gibi dondu. Saçlarımın arasından kulağıma dokunan dudakları tekrar hareketlendi. "Varlığım canını acıtacak kadar keskin." Ağlamak istiyordum, avucumdaki yarık öyle hızlı bir şekilde kanla doldu ki, parmaklarımın arasından sızan acıyı hissedebiliyordum. Ruhum bedenimdeki tek bir noktadan çıkmak istiyordu. Beni parçalıyordu, dışarıdan içeriye gölgesi devrilen yağmur damlalarının katili camdı. Derin bir nefes alırken burnundan verdiği nefes tüylerimin diken diken olmasına neden oldu. Nefes alışı bir vazgeçişin izlerini taşıyordu. ''Ama oradayım, sen nefes almadıkça bir anlamım yok.''

"Gidişinin ardından kırk gün kırk gece ağladım. Sonra ağlamalarım yetmedi, ben de geceleri yaktım. Ama önce benim için en iyi şeyi yaptım: Yazdım."

Texting | Çürümüş Çiçekler Vazosu "Kırılmış bir adamın gülüşü var, yüzünde.. "

Ay'a Sığınan Meftun II Gül'ün hikayesi. 26 Mart 2018. 00.59