Susuyorum. Susuyorum çünkü korkuyorum. Susuyorum. Çünkü seviyorum.

Sadece bedenine değil, ruhuna ve hayallerine tecavüz edilmiş biriydim ben. Acım, Tanrı'nın katına ulaşmıştı. Tıpkı o geceki yardım çığlıklarım gibi. Bir avuç paslanmış kalbim vardı, yine de nefes alıyordum. Çünkü yaşadıklarımın izini, bir savaş yarası gibi kalbimde taşıyordum. Fakat ben güçlüydüm. Kendi adaletimi yaratacak kadar güçlü. Ölüm, benim kurtuluşum değildi. Ölüm, benim yeniden doğuşumdu.