Berra'ya göre güzellik hiç de öyle göreceli bir kavram falan değildi. Herkesin güzel bulduğu insanlar vardı. Örneğin; kuzeni Balım. Aynı zamanda herkesin çirkin olduğu konusunda hemfikir olduğu insanlar da vardı. Örneğin; kendisi. Hayatı boyunca zekası, davranışları, sempatikliği ve ruhu ile övülmüştü. Ama asla dış görünüşüyle değil. Her daim çirkin ördek yavrusu muamelesi görmüştü. Lise bitip de kuğuya dönüşmeyince kabuğunun güzel olmadığını kabullenmiş ve hatta buna alıştığını düşünmüştü. Ancak o affedilmez sözleri duyduğunda aslında hiçbir şeyi kabullenmediğini fark etti. "Balım kuleye kapatılan prenses... Öyleyse Berra da kuleyi bekleyen ejderha."

"Yok Oluş" gününden kurtulan insanlar kendilerine "Peace" ismini verdikleri bir şehir kurmuşlardı. Artık geriye dönmek yoktu, teknolojik adımlar yasaktı. Televizyonlar, telefonlar, bilgisayarlar artık kullanılmıyordu. insanlar çok eski çağlardaki gibi hayatlarını idame ettiriyorlardı. Kaçırılan insanlar halkı huzursuz ediyor, buna rağmen insanlar silahlanmıyorlardı. Onlar artık savaşmayacaklardı. Ama Umut şunu biliyordu ; İnsanlardan oluşan hiç bir topluluk mükemmel değildi, insanların arzuları illaki bir yerlerden patlak verip gün yüzüne çıkacak ve insanlar vahşi doğasını eski insanlar gibi tekrar sergileyeceklerdi... Dünyada ve Marsta. ~Kaçırılan küçük bir kız çocuğundan sonra artık hiç bir şey eskisi gibi olmadı. Arkadaşları, aşkı ve halkı için mücadele veren bir gencin hikayesi...