Tadeusz Józefowicz i Janusz Dan mieszkają na osiedlu Lotników pod numerami 19 i 21 w Ochajo - podkrakowskiej dzielni. Polska parodia z akcją na blokowisku. Beton, dresy, cebula i skarpetki do kubotów. Opowiadanie zawiera pełne zdania i poprawną polszczyznę. Inspirowane postem z grupy Skeleton Clique o platynowej płycie dla Top i memami w komentarzach. #3 parodia - 27.11.2018 💛 #1 parodia - 28.30.2019 💛

Najgorsze, co może się przytrafić dwójce przyjaciół, to miłość. Szczególnie, jeśli jeden zakocha się w drugim. Dla Caina i Danny'ego druga liceum nie zapowiadała się interesująco. Miał to być jedynie kolejny rok, kolejne kilkaset nudnych, spokojnych dni. Dann jednak zaczyna zauważać, że czuje do przyjaciela coś więcej, niż jedynie miłość braterską. Gubi się w emocjach, poczuciu winy i własnych uczuciach. Nic nie jest dla niego takie samo, a zazdrość powoli go zabija, skutecznie niszcząc wszystko, na czym zależy mu najbardziej. Do Caina tymczasem wracają widma przeszłości. Tragiczna śmierć ojca i pozornie nieważne wspomnienia z dzieciństwa widziane w snach, powoli ukazują mu prawdę, której nigdy nie chciał poznać. Pomiędzy nich wkracza ktoś trzeci. A to nigdy nie kończy się dobrze.

Podsumowanie: Dan rysuje, a Phil nie. Phil nosi czarne koszulki, mówi głośno i rzuca wyzywające spojrzenia. Dan nosi szare swetry, nic nie mówi i próbuje pozostać niewidzialnym. Phil jest brawurowy, a Dan nie. To historia o dwóch całkowitych przeciwieństwach, które radzą sobie ze spędzaniem pierwszych chwil razem, a może nawet urocza historia miłosna. Nieoczekiwane rzeczy się zdarzają, a wtedy próbujesz zatrzymać kogoś na długość ramion. Zastrzeżenia: Dojrzali czytelnicy (CZYTASZ NA WŁASNĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ!). Historia może zawierać tematy depresji, samookaleczania, niepokoju, ataków paniki, gejowskich przezwisk, oraz seksualności nieletnich. Jeśli jakaś rzecz z wymienionych Ci nie odpowiada, proszę nie czytaj. To opowiadanie nie należy do mnie - tylko je tłumaczę. Wszystkie prawa należą do @strawb3rryvib3s ! // I do not own this story, I only translate it to the Polish version. All the copyright goes to the lovely @strawb3rryvib3s ! PS. Wszelka konstruktywna krytyka odnośnie mojego tłumaczenia będzie mile widziana! Jest to mój pierwszy raz i bardzo się cieszę, że robię to z tak cudowną opowieścią, jaką jest "arms"! Mam nadzieję, że będzie się Wam dobrze czytało. Trzymajcie się i miłego dnia kochani xx 5.08.17 - #557 in fanfiction

Sebastian to 17-letni chłopak, który żyje w ciągłym strachu przed ojcem, jedyną osobą w rodzinie, którą ma. Mieszka na osiedlu, które należy do najbiedniejszych w mieście. Żeby nie myśleć o wszystkim co złe, spędza czas na grze w koszykówkę. Jednak po rewanżowym meczu z drużyną z bogatego osiedla w jego życiu pojawia się szansa na zmianę wszystkiego o 180 stopni. Nie jest to jednak łatwe i niesie za sobą wiele wyrzeczeń i trudności, a także wymaga poznania samego siebie. *** "Gdybym kiedyś usłyszał, że moje życie zmieni się diametralnie, że nie będę cały czas chodził z etykietą „chłopaka z patologii", że wyjdę na ludzi i będę robił to, co lubię, nie będąc pod wpływem innych, ciesząc się życiem, spędzając czas z najlepszymi przyjaciółmi, studiując, pracując i po prostu będąc szczęśliwy, wyśmiałbym osobę, która mi to mówi. Ale tak się stało, że to właśnie ja jestem tą osobą. Osobą, która mówi, że jestem szczęśliwy. Osobą, która ma rację."

Wystarczy przestrzegać kilku prostych reguł. Zasada nr 1: Wstrzymaj oddech. Zasada nr 2: Zanurz się w wodzie. Zasada nr 3: Oczy miej zawsze szeroko zamknięte. Zasada nr 4: Nie pozwól, by ktokolwiek odkrył twoje uczucia. Zasada nr 5: Utoń.

Jim. Jego życie, wraz z kierownicą, obróciło się o 180 stopni. Czy po wypadku wszystko wróci do normy? Nic bardziej mylnego. Czy wypadek otworzy mu oczy i czy zrozumie, na czym polegają zamiary jego najlepszego przyjaciela? Czas jest dla nas niezbyt litościwy, więc powinniśmy mówić, robić, kochać tak, jakby nie miało być jutra. To nie jest kolejna szczęśliwa historia. Jest to opowieść zawierająca pełen pakiet kontrowersji, kłamstw i tajemnic, które nigdy nie wyjdą na jaw. Tylko Ty się o nich dowiesz.

„MOTS VIDES" [ 𝐩𝐨𝐞𝐦𝐬 ] 無言の考え ──────────── rymowanki z kruszcu vitae posklejane solą morską i różową gumą do żucia ──────────── [ # ] 4 in poetry 220618. 29 in wiersze 240618. 124 in poetry 080718. 83 in poezja 200219. 𝐏𝐔𝐓𝐑𝐄𝐅𝐀𝐂𝐓𝐥𝐎© 2018

"Mam wrażenie, że coś tu nam siada na łby. Jakbyśmy byli ciągle naćpani adrenaliną, niewyspani i przetrenowani... i dlatego wszystko robi się jakieś ostrzejsze, bardziej intensywne. Może to przez to? Może jesteśmy tylko napaleni, spizgani zmęczeniem, przegrzani po treningach, nie wiem. Ale jak na ciebie patrzę, ziomo... to nie mam pojęcia, czy to tylko ja tak mam." tylko Bromance może być wieczny. To historia o tych, co byli „jak bracia", dopóki nie oberwali krążkiem prosto w pysk i nikt już tego nie poskładał. O hokeju, gdzie zęby są opcjonalne, krew na lodzie nie robi wrażenia, a ból wpisuje się w tygodniowy grafik. O młodych ludziach, którym świat wydał się zbyt ciasny i zbyt nudny, więc zaczęli go rozmontowywać własnymi rękami, kawałek po kawałku, żeby sprawdzić, czy pod spodem jest cokolwiek wartego czucia. Jest tu lojalność tak ślepa, że aż głupia, obsesje udające osobowość i granice tak rozjechane, że nikt nie pamięta, po co w ogóle były. Są noce, które pachną fajkami i idiotycznymi decyzjami, akcje robione na samej adrenalinie i to chore, niepokojące poczucie, że wszystko zaczyna działać dopiero wtedy, gdy coś się sypie. A między nimi narosło coś, co nie potrzebuje nazw, coś, co się przyplątało i nie chce spierdalać.

Spis seryjnych (głównie) morderców. Ich historie, trochę ciekawostek i czasem sypnę jakimś cytatem, bo czemu by nie. *okładka autorstwa Żmii* *źródła, z których czerpię informacje: strony internetowe (głównie angielskie, bo po polsku nic nie ma) oraz wiedza własna, w tym screeny i zapiski jakichś ciekawostek etc. na kartkach, które są tak stare, że nie mam pojęcia skąd pochodzą* Seryjni mordercy © Venus, 2017

Zbiór krótkich opowiadań o 9 paringach, które mam na liście shipów. Jak cyfra w tytule wskazuje, zadanie polega na napisaniu one shota z każdą parą w ciągu 9 dni.