"Czułam, że coś jest na rzeczy. Isaac miał jakąś tajemnicę, był taki... niezrozumiały, a ja miałam wrażenie, że coś przede mną ukrywają. - On po prostu jest... trudno mi to wytłumaczyć Nao, po prostu znam go. Chociaż raz posłuchaj mnie i proszę cię nie zbliżaj się do niego. Najlepiej... unikaj i uważaj. On jest jednym z tych chłopaków, przed którymi próbuję cię obronić... " !Opowiadanie (aktualnie rozdziały 30-40) jest w trakcie korekty pod względem ortograficznym oraz interpunkcyjnym. Fabuła nie ulega zmianie!

Bianca nie wie z kim pisze smsy, natomiast Luke próbuje przez nie poznać dziewczynę, która zawsze była na uboczu. ©2015 hoodorpizzza /highest ranking: fanfiction #1/

{hej, tutaj hemdrugs z 2020 roku, chciałam przeprosić za największy cringe mojego życia i tak strasznie niepoprawny język} Niecodzienną rzeczą jest móc pisać, rozmawiać ,a co dopiero spotkać swojego idola. Szansa na spełnienie kilku najważniejszych marzeń Mii pojawiła się zupełnie nieoczekiwanie, a osoba, która dotychczas ukazywała jej świat wyłącznie z perspektywy popularności, stała się kimś znacznie bliższym. |first highest note: 31.12.15 #1 in fanfiction| "welcome back, @Luke5SOS ✉" - część druga © 2015 by hemdrugs

Nina ma spokojne, niczym niezmącone życie. Lekkie sprzeczki w związku, tęsknota za rodzicami i nauka do matury powinny być jedynymi przeszkodami, które stają jej na drodze. Jednak pojawia się jedna wiadomość, która zmienia jej dotychczasowe postrzeganie rzeczywistości. Dwa światy, które przeplatają się ze sobą i prawie nigdy nie kolidują, mogą czasem się zderzyć, prowadząc do katastrofy, bądź do czegoś wspaniałego. Nina i Luke poczują na własnej skórze skutki burzy, którą razem wywołają. Jednak czasem po burzy widać tęczę... Nieprawdaż? ______________ Nie jest to tłumaczenie. Wszelkie podobieństwa do innych prac są przypadkowe :) Zapraszam! #1 Romans - 12.12.2015

Młoda, ładna dziewczyna żyjąca w spokojnym, pełnym miłości domu. A przynajmniej tak wszyscy mówią. Prawdę znają tylko mieszkańcy budynku.

- Masz zajebisty tyłek, skarbie. - A Twoja twarz kiedyś ryła beton?