Azra GÜRSOY:22 yaşındaki İTÜ iç mimarlık fakültesi öğrencisi, liseyi şehir ikincisi olarak bitirmiştir. okulda fazlasıyla havalıdır. çok yakın olduğu sadece dört kişi vardır Mine,Poyraz,Emir,ve birde çok gıcık bir abisi Eren.İstanbul voleybol kulübü yıldızlar takımından.Belli etmesede en çok abisini seviyor. Eren GÜRSOY:24 yaşındaki karakterimiz Boğaziçi Üniversitesi sinema-televizyon bölümü son sınıf öğrencisidir.Her ne kadar belli etmesede Mineyi seviyor ama bunu sadece basketboldaki takım arkadaşı Araf ve Azra biliyor.Fenerbahçe basketbolun alt yapısında oynuyor. Mine ÖZER:21 yaşındadır.Ailesinin isteği üzerine İstanbul Üniversitesi ekonomi fakültesi birinci sınıf öğrencisidir.Azra ve Erenle babaları küçüklükten beri ortaktır. Ereni küçüklükten beri seviyor.Abisi Emir. Poyraz ORBAY:24 yaşındaki Poyraz Yıldız Teknik Üniversitesi Hukuk Fakültesi son sınıf öğrencisi,yüzücü. Emir ÖZER:23 yaşında ki Emir İTÜ'de Yabancı Dil Fakültesi üçüncü sınıf öğrencisidir.İngilizce, Fransızca ve Almancayı kendi dili gibi konuşur.Erenle birlikte Fenerbahçe basketbolun alt yapısında. Araf GÜRMEN:26 yaşındaki karakterimiz Boğaziçi Üniversitesi Mimarlık fakültesi'nden mezun olmuştur.Kendisinin kurduğu mimarlık şirketini yöneten Araf Ereni kendi kardeşi gibi sevmektedir.İşinin olmasına rağmen Fenerbahçe Basketbol'un alt yapısındadır. Karekterleri tanıdık,bakalım Azra'nın hayatında ki monotonluk ne zaman değişecek?? küfür içerir!!

Onun gri kaldırımda oturup sigara içmesini bekleyen küçük kızdım ben. Bakışları bana döndüğünde 'Acaba ne için kızacak?' diye kendini korkutan Ufaklıktım ben. Gülümsediğinde ona hayran olan, onun güzelliğinden canı yanan biriydim ben. Bana sarıldığında bulutların üzerinde uçan onun Küçüğüydüm ben. Ben Su Yıldırım, Uygar Aral'ın kutsanmış olduğunu düşünen küçük kız. ★★★ 'Sigaran mı ben mi?'diye sordum, Güldü. sonra bir duman daha soludu olabildiğince.'Sigarama sebep olan sen.'dedi. ★MERVE GEZİCİ★

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------