Asrin:Asrin bu hikayenin ana kahramani.Aska ve sansa her ne kadar "sacma, bebeq işi" de dese icten ice asik olmustur Kagan'a.Asrin kitap okumayi,dizi izlemeyi(AHS,DOCTOR WHO,TEEN WOLF)ve puding yemeyi çok seven bir kiz.En iyi arkadaslari Cansu,Sedef ve Alyadir. Bu kizlar arik arkadastan çok kardes gibidir Asrin için.Her ne kadar da "Yoq beğğğ , abartma"dese de Kagani seviyor.Kuzeni Melihlere her gidisinde Kagan hakkinda bilgi alan Asrin yeni bir maceraya atilmak icin hazirlanir. Kagan:Okulun yakisikli ve COOL çocugu.En yakin arkadasi Melih.Ask filmlerinden hic hoslanmaz, genellikle maç izler.Yani coollugunun yani sira kro yonleride vardir. Melih:Melih Asrin' in kuzeni.Alya'ya içten içe ask duyan Melih yakinda açilmak ister."Belki o da bana bi şeyler hisseder "ümidiyle bekler Sedef:Arkadaslarinin DURU GÜZELİĞİ Sedef.Onun en çirkin hali arkadaslarinin sayesinde en güzel halidir.O da Asrin gibi kitap okumaktan, dizi izlemekten ve kahve icmekten hoslanir.

Orada,annesiyle arasında kanlar içinde bir kağıt vardı. Elini uzattı ve güçlükle kağıdı aldı. Katlanmış kağıdı yavaşça sanki yırtılacakmış gibi açtı. İçinde yazanları okumaya başladı. '' Merhaba kızım, Bunu okuduğun zaman eminim ki karşında ölü bir şekilde yatıyor olacağım ve belki babanda aynı durumda olacak. Senden istediğim birkaç şey var kızım, bunları söylemek için ve sana seni ne kadar çok sevdiğimi hiç bir zaman anlatamadığım için üzgün olduğumu söylemek için yazdım bu mektubu. Kızım ağla ve acını çıkar çok acıyor biliyorum ama bir süre sonra sus ve bir daha ağlamamaya yemin et. Bunu benim için yap... Seni çok sevdiğimi unutma, babanda çok seviyor. Bunu unutursan amacına ulaşamazsın kızım. Senden istediğim şey değişmen. Sana en altta yazdığım adrese gitmeni istiyorum ama hazır olduğunda. Orada Tuna'yı bul, ona güven. O seni her şeye hazırlayacaktır. Kızım sana böyle bir şey yaptırmak istemezdim, istemezdik ama yapman gerek.' Bir sonraki cümlenin boyası kana karışmış ve okunamayacak kadar kötü olmuştu. 'Biz hep senin yanındayız. Bunu başarabileceğine inanıyoruz. Seni seviyoruz kızım. Sevgiler annen' Kapak tasarımı: Çok değerli okuyucularım arasından @SelinGurcuoğlu

Ben Harriet Manners ve ben hâlâ bir geek’im. Karaoke kelimesinin solistsiz orkestra anlamına geldiğini, Astronotların Uranüs’te bazen gökten elmas yağdığını keşfettiklerini, Bir ahtapotun üç kalbi olduğunu, Mide asidinin çinkoyu eritebilecek kadar güçlü olduğunu, Sabahları boyumuzun akşamki boyumuza göre kabaca bir santimetre daha uzun olduğunu, Oyuncak ayıların gerçek ayılardan daha çok insanı öldürdüğünü biliyorum. Aynı zamanda bu bilgilerin modellik kariyerime hiçbir faydası olmadığını da biliyorum. Tam anlamıyla ayvayı yedim!

Benim adım Harriet Manners ve ben her zaman bir geek olacağım. Bir karıncanın ağırlığının elli katı yükü kaldırabildiğini, İnsanların gözlerini günde yaklaşık olarak 15.000 kez kırpıştırdığını, Zürafaların boynunun başlarını yere eğmek için yeterince uzun olmadığından su içerken ayaklarını iki yana açarak eğildiklerini, “Gökdelen” kelimesinin aslında bir denizcilik terimi olduğunu, Bilinen en büyük yıldızın çevresinde saatte 900 kilometre hızla yapılan bir turu tamamlamanın 1.100 yıl süreceğini, Çıplak gözle yirmi katrilyon kilometre uzaklığı görmenin mümkün olduğunu, İneklerin dört midesi olduğunu biliyorum. Ama ne yazık ki New York’da modellik yapmanın nasıl bir şey olduğuna dair hiçbir fikrim yok. Bu sefer gerçekten ayvayı yemiş olabilirim.

Adım Harriet Manners ve ben bir geek’im. Ben bunun oldukça iyi bir sıfat olduğunu düşünsem de, okul çantamın üstüne kocaman harflerle ‘Geek’ yazan arkadaşlarım aynı fikirde değil gibi. Tamam, biraz asosyal olduğumun ve gereğinden fazla şey bildiğimin farkındayım fakat bu dışlanmam gerektiği anlamına gelmez. Ama modellik ajansından gelen teklif belki de bu durumu tersine çevirmek için bir şans olabilir. Belki de kozamdan sıyrılıp güzel bir kelebeğe dönüşebilirim. Ya da kahverengi bir güveye… Peki bu dönüşümü, hayali modellik yapmak olan en yakın arkadaşımı kırmadan ve süper yakışıklı manken Nick’e rezil olmadan nasıl yapacağım?

On altı yaşımda öldüm ben.Yaşarken adeta bir ölüye döndüm , hayallerim düştü yanaklarımdan.Düşünemedim hiç bir şeyi.Daha doğrusu düşünmeye gerek duymadım.Ve bir gece sabaha devrolurken öğrenmiştim ; Ben bir vampirdim. Kirli sayfalarım silinecekti ve temiz bir sayfaya yol açacaktım .İstemiyordum.Normal bir yaşantım varken aksiyona ne gerek vardı ki ?Ama kabullenmem ve üstesinden gelmem lazımdı.Hayal kurmayı bırakıp gerçek yaşantıya dönmüştüm.Yada dönecektim , ama bu hiç kolay değildi.Unutturmam lazımdı artık , beynime kazınmış kötü anıları.Geçmişimiz her ne kadar silinse de gelecekte gelecekti tekrar karşımıza.Ve tekrar silmeye gücümüz olmayacaktı.Ama ben bunu başarmak zorundaydım,her ne kadar kötü şeyler yaşayacak olsam da dik durup üstesinden gelmem lazımdı.Ve yapacaktım bunu.Hava yavaş yavaş aydınlamaya başlıyordu.Ay yok oluyor ve güneş doğuyordu.Birlikte asla duramazlardı.Güneş batarken ay yerini alıyordu , ay batarken ise güneş.Bende kendim gibileriyle birlikte olabilirdim normal insanlarla değil. Her şeyin bir düzeni vardı .Normal insanlar varken benim gibiler onların yanında yaşayamazdı. Ve ben bu düzeni öğrenene kadar kendim gibi olanlarla kalacaktım.