Hangisi daha zor ? Bir yeri terk etmek mi, yoksa yeni bir yere alışmak mı ? Bilemiyordum. Bunu yaşayarak öğrenecektim. Kimi şeyler, mutluluk ve aşk için terk edilir. Onları bulmak için, doğduğun şehri bile terk edebilirdiniz. Ben bunu yaptım ! Aşık olmak ve mutluluğu yakalamak için, İstanbul'u terk ettim. Üstelik her şeye sahipken yaptım bunu ! Kararımdan pişman olmayacaktım. Olmak istemiyordum. Pişman olmam, annem ile giriştiğim kavgayı onun kazanması demekti. Ben Begüm Demiray ! Demiray şirketinin sahiplerinin biricik, isyankar kızları, Aras ve Özgür'ün ilk görüşte aşık oldukları ve onlardan sırlar saklayan kızdım. Onlarda, benden bir şeyler saklıyorlardı. İşlerin arap saçına dönmesi an meselesi. Bu da, benim hikayem !

Siz hiç sevgilinizden bir mesaj, e-posta ya da daha kötüsü bir post-it ile ayrıldınız mı? Ben az önce yaptım! Üstelik üstümdeki giysiye rağmen. Ne mi giyiyorum? Gelinlik! Ah evet doğru duydunuz ben az önce nişanlıma bir post-it üzerinde ondan ayrıldığımı ilan ettim. Şimdi düşünüyorum da belki daha duyarlı birkaç söz yazabilirdim. Özellikle de aşağıda bekleyen yaklaşık bin kişiye gelinin onu yüzüstü bıraktığını açıklamak zorunda kalacağı, daha doğrusu açıklayamayacağı düşünülürse... Peki ben ne yaptım? "Üzgünüm, yapamayacağım. Umarım bir gün beni bağışlarsın... Not: Seni sevmiyorum!" * Bu yaz post-it'lerin nelere kadir olduğunu daha iyi anlayacaksınız! Not: Sizi Seviyorum