Gdzie On był Jej słońcem, a Ona ciągle do Niego wracała, aż wróciła na zawsze. {forma drabble} na okładce obraz Roberta Völckera © MaryWitcher, listopad 2017 / styczeń 2018

Dodatek do „Dalii". Listy pisze się gdy zwykłe słowa nie wystarczają. A oni do kopert włożyli niezapominajki.

Ashley płakała do torebki Gucciego. Willy płakał do paczki fajek. berry; 2018

Roza nienawidziła dotyku, brudu, pytań, mężczyzn w krawatach i swojego pochodzenia. Dalia kochała poezję, kakao, alternatywny rock puszczany na starych odtwarzaczach i ciszę rozdzierającą chaos. Alan kochał Dalię i niebyt. Alan był sztuką i bólem. Alan nienawidził siebie. Praca bierze udział w konkursie „Skrzydlate Słowa".

wierzycie w przeznaczenie? no wiecie, że wszystko z góry jest zaplanowane? że nie masz wpływu na to, czy właśnie dziś potrąci cię samochód, a miesiąc później dostaniesz awans w pracy lub przeżyjesz idealny dzień? wierzycie w spadające gwiazdy? i w to, że spełniają życzenia? myślicie, że kiedy naprawdę mocno zamkniecie oczy i skupicie się na tej spadającej części kosmosu, wasze marzenia zrealizują się od tak? bez względu na wasze zdanie, to ta jedna ławka w parku była moim przeznaczeniem. a carmen była moją spadającą gwiazdą. nie chciałem tylko, żeby tak szybko zniknęła za horyzontem.

// zbiór historii na sto słów // najwyższe notowanie to #8 w kategorii opowiadania, 21.05.2017; #7, 11.07.2017; #3, 12.07.2017

(o dziewczynce, chłopcu i końcu wszystkiego) Narcyza Szafrańska mieszka w mieście bez nazwy; codziennie rwie sobie rajstopy o kolce róży, które okalają wejście do jej szkoły. No i, przede wszystkim, jest kolekcjonerką: całe swoje życie szuka ludzi osobliwych, by później uczynić z nich swoich przyjaciół. Ma ich już trójkę: Wilgę, Alberta i Oriona. A oprócz nich: arcy-nemezis, Balladynę, która uparcie przeszkadza jej w spokoju skończyć obiad. Opowieść o dziewczynce, która kochała wszystko to, co dziwne, którą absorbowały wszystkie zagadki wszechświata i o tym, że pech nigdy nie ma liczby pojedynczej.

i nie miała żadnych powodów, aby mu zaufać

całkiem bezsensowna gra zdjęć, kolorów, metafor i nadinterpretacji

,,Może dorastanie wiąże się z rozczarowywaniem ludzi, których kochamy." - Nicola Yoon, Ponad wszystko © Brxxks, 2016 all rights reserved Zapowiedź wydania papierowego: https://bit.ly/wszyscybylismyzamlodzi Karta książki w Empiku: https://rcl.ink/iWtcI