#fantasy #1 09.05.2018 Fantastik #2 20.12.2017 Şimdi, kitabın kapağını kaldırıyorum. "Anne, bunun gerçek olduğuna inanmıyorsun değil mi?" Gülümsüyorum. "Gerçek hayat, bu kitabın bir cümlesini bile yansıtmıyor. Okul, böyle şeylere izin vermiyor." "Gerçekten hikayeyi duymak istemiyor musun?" Üzgünce yüzüme bakıyor. "Derin Soykan. O gerçekse neden dünyaya bir ders vermiyor? Etraf çok tehlikeli." "Belki, çok uzak bir yerde sesini duymuştur. Belki, yarın yatağının üstünde bir ok ve yay bulursun." Bu onu gülümsetiyor. "Belki kurtadamlar bu dolunayda benim için savaşırlar." "Vampirler senin için bir şişe kan bile saklayabilirler." "Avcılar, bir gün benim ismimi de duvarlarına yazacaklar ve..." "Hey, devamında ne olacağını bilmiyorsun." "Peki, sen onun hikayesini nereden biliyorsun?" Oğlumun merakla bakan gözlerine baktım. "Çünkü, Tanrı korkuyla kaplıyken, Derin'in nasıl gülümsediğini, o zaman var olan her canlı hissetti. Kalplerinin en karanlık yerlerinde." "Yani, tüm bunlar gerçek mi? "Neden okuyup sen karar vermiyorsun?" Sayfayı çevirdim ve bir insanı daha bu büyülü gerçekliğe sürükledim. Bitirdiğinde o da anlayacaktı ki, bu hikaye tamamen gerçek. Ve o hala dışarıda. Dünyası için dolunayda koşuyor, savaşıyor ve hükmediyor.

Yere çöktü. Hayatını kaybetmişti o. Kalbinin, hayatının sahibini, yaşama sebebini kaybetmişti o. "Ne demek Amerika'ya gitmiş!? Nasıl yapabilir böyle bir şeyi? Nasıl!?" Duvara yumruk atmaktan elleri parçalanmıştı artık ama kalbinin acısı o kadar fazlaydı ki ellerindeki acı kalbinin acısı yanında hiç bir şeydi. "Bulun onu bana. Bulun..bulun onu bana... Ben onsuz bir hiçim..." დ.დ.დ.დ.დ.დ.დ "Sen beni bıraktın. 4 yıl boyunca yaşayan bir ölüydüm ben. Şimdi neden döndün?" Gözlerinde o kadar çok duygu vardı ki. Ama en yoğun olanları üzüntü ve nefretti. "Gitmek zorundaydım. Bizim için." "Bizim için mi? Eğer bizi, beni düşünseydin gitmezdin. Sen benden giderek bizi öldürdün." "Yapma böyle lütfen..." "DEFOL! 4 YIL ÖNCE NASIL GİTTİYSEN YİNE GİT! " Diyebileceği birşeyi yoktu genç kızın. Çünkü haklı olduğunu biliyordu. İçinden söz verirken onu orda bırakıp gitmekten başka çaresi yoktu. 'Sana söz veriyorum. Seni o karanlıktan kurtarıp 'bizi' tekrar dirilteceğim. Aşkım üzerine söz veriyorum.'

Merhaba ben Rumeysa, bu benim ilk hikayem bu yüzden hatalarım olmuş olabilir, hatalarım var ise beni yorumlardan uyarmayı ve hikayemi beğendiyseniz, hikayemi votelemeyi unutmayın. Elimden geldiği kadar sık sık sizlere bölüm yazmaya çalışacağım, görüşmek üzere ❤️

Herşey bir akşam askerlerin gelmesi ve bir Grup seçilmiş kişileri zorla götürmek istemeleriyle olaylar başladı. Bilim adamları ve doktoraların anlamadığı bir şekilde ters giden ve henüz çaresini bilmedikleri bir virüsle karşı karşıya gelmişlerdir. Bu Grubun virüse karşı bağışıklığı olduğunu düşünülür ve incelemeleri için Yurt dışına devlet tarafından gönderilirler ve bütün hayatları değişen bu kişilerin hikayesini gelin birlikte okuyalım...