ELİF ve SELİM Sevildiğinden habersiz olan bir kız.... Sevdiği kızla evlenmek için kız kardeşinden dahi vazgeçen bir adam.... ©Tüm hakları saklıdır

Bu şekilde yazılmış ilk töre kitabıdır. Kitap yazıyor olmam, okumuyor olduğum anlamına gelmiyor. Çalıntı bilgi dahilinde gerekli kuruluşlara başvurulacaktır. Lütfen çalıntı eser yapmayın. ~DİLHUN~ Neydi anlamı? İçi kan ağlayan. Onun içi kan ağlıyordu. Ailesinin ölümünü bir telefonla almış, onlarla düzgün bir zaman geçirememişti, bile. Sadece kendini düşündüğünü, gereksiz yaramazlıklar yapıp onları üzdüğünü yeni anlamıştı. O sadece kendini düşünen patavatsızın tekiydi. O Hifa idi. Geri kalan hayatını Mardin/Midyat'ta geçirecek kızdı. Yazmaya başlama Tarihi= 23.10.2017 Yayım Tarihi = 11.02.2018 #Berdel - 40 / 31.01.2018 #Hifa 2 / 23.02.2019 #Duygusal - 4500 içinde #108 29.03.2019 - #84 09.04.2019. - #37 22. 06.2019. - #47 28.06.2019 - #28

Uçak Kahire havaalanına indiğinde saat 19.30'u geçiyordu. Üzerimde kan olmuş saks mavisi bir elbise, elimde, içinde telefon bile olmayan bir çantayla, numarasını bile ezbere bilmediğim O adamı görmeye gelmiştim. O'nu nasıl mı bulacaktım? Ben O'nu bulmayacaktım. O'nun beni bulacağını biliyordum. Havaalanının gelen yolcu kapısından işlemlerimi yaptırıp içeri girdim. Etrafa bakındım. Acele edenler, beklemekten yorulmuş sıkıntılı suratlar, anneler, çocuklar, sevgililer... O neredeydi peki? Oradaydı işte! Bana doğru geliyordu. Neden, neden... Bir saat önce ağlamaktan tükendi diye düşündüğüm yaşlar gene dökülüyordu gözümden. Bana doğru attığı her adımda biraz daha nefret ediyordum O'ndan. Artık ayakta duracak takatim kalmamıştı. Başım dönüyordu. Dizlerimin üzerine düştüm. O korkunç siluet koşarak geliyordu. ... Bir yalan ancak bu kadar sürükleyici olabilirdi... 👑 DUALARIMIN PRENSİ 👑 (Pinokyo Prens) ✔️Bütün kurgularım, içindeki ufak hikayeler, sözler, varsa şiirler dahil bana aittir. Alıntı yaptığım durumlarda bunu belirtiyorum. Öncesi de sonrası da çalıntı ihtimaline karşın (her bir değişikliği dahil) çeşitli yollardan korunmaya alınmıştır. Benzer kurgularla karşılaşırsanız lütfen bana bildirin. Tekrar belirtiyorum 2016'dan beri buradayım ve bütün kurgularım özgündür. ✔️ Başlama: 16.03.2016 Final: 04.04. 2017 Kelime sayısı: 143.963

~Standart bir töre hikayesi değildir.~ Nisan Yılmaz... Yaşarken ölmek ile ölmek arasındaki o farkı daha yedi yaşında öğrenen yalnız, kimsesiz olduğunu düşünen ve umursamaz işinde başarılı bir kadındı. İdoldü, etrafındakilere bir meşale gibi yol gösterirdi. Sevdiklerini bir anne gibi korur, kollardı. Kendisi yanardı ama etrafındakileri hayatta tutar, onlara umut ışığı olurdu. Kimseye meşalenin yandığını düşündürmezdi. Rüzgar hızla eserdi ama gücü onun ateşini söndürmeye yetmezdi... Onun ateşi acılarından ve geçmişinden gücünü alırdı. Hangi rüzgarın buna gücü yeterdi ki? *** "Bir adam bana aşık oldu. Onu kendi elllerimle öldürdüm ve sen bana aşık olduğunu söyledin. Söylesene, ya seni de öldürürsem?" "Ölürken göreceğim son insan olacaksan dünyanın en şanslı adamı olduğumu düşüneceğim." *** Hayat, herkese adil davranmıyordu. Bunu biliyordu zaten ama yine de belki bir gün inancının kalmadığı şansın garip bir şekilde yüzüne güleceğini de... Beklemiyordu aslında. Nisan Yılmaz olmak güçlü bir kalkana sahip olmak demekti. Ve hayır, o kalkanı soyadı ona vermemişti. O kalkan Nisan'ın ellerini yara bere içinde bırakarak oluşmuştu, onu güçlü tutmak için. Sevememek ve sevilememek onun hatası değildi. Nisan Yılmaz, hayatını kendi elleriyle yaratmıştı ve kendi elleriyle yönlendirmiştı, hatta hikayesinin sonunu da kendi elleriyle şekillendirecekti.

Kamuflajlı kollarının kızın sarı bukleleriyle oluşturduğu tezata gülümsedi. Sonra gözlerini aşağıya indirdi. Bedeniyle duvar arasında küçücük kalan bir kız. Beyaz dantelin örtemediği göğüslerin arasındaki muhteşem vadi. Kızın kokusuyla sarhoş olmuş burnunu o çukura gömmemek için kıvranırken mırıldandı. "Ben askerim. Barut kokarım." Kızın inip kalkan göğüslerinden gözünü ayıramadan devam etti. "Sen dantelsin, parfümsün." Kendini güçlükle bir adım geri çekip o mavi gözlere baktı. "Bizden bi sikim olmaz. Şimdi git, o ütülü pantolonla evlen."

Kader miydi bu? Henüz 16 yaşında tesettüre giren Defne için , evet. Kaderdi bu Tesettür kadınların fıtratında vardır. Kadınlar tesettüre girmez, tesettürlü doğar. Defne bunların bilincinde değildi, ta ki 16 yaşında gördüğü rüyaya kadar. Tek bir rüya onu yanlış insanlardan korudu. Bu kitapta kapalı bir kızın gerçekleri gizlidir. Bir kadının saçları kadar özel olamaz hiç kimse. Kesmeye bile kıyamazlar. Tesettürlü kadınlarda göstermeye kıyamazlar. O özel saçlarını yalnızca eşleriyle paylaşırlar. Herkesinde bildiğinin aksine örtülerimizin altında bakımlı ve özel saçlarımız vardır. Bu özel duygularıda yalnızca tesettürlü kadınlar yaşarlar. Güzel duygular olduğu kadar , sinir edici şeylerde vardır sadece tesettürlü kadınların anlayabileceği. Mesela hiç bir açık kadın, özenle yapılmış eşarptan çıkan tek telin tüm günümüzü nasıl rezil ettiğini anlayamaz. Rüzgara dönük yürüyemeyiz. Birisi bize sarılamaz, eşarbımızın bozulmasını şikayet ederiz hep. Açık kadınların aksine rüzgarın ters yönüne doğru fotoğraf çekiliriz. Eşarbımız bir gün kötü olduğunda tüm günümüz kötü geçer. Günde en az 5 arkadaşımıza "Şalım düzgün mü?" sorusunu sorarız. Kapı zilleri en büyük düşmanlarımızdan biridir, elimize geçen şeyi kafamıza geçirip kapıya koşarız çünkü :) Ama tabiki bunlar bizim için tatlı acılar. Bıkmayız hiç bir şekilde. Başımızdaki örtüyle gurur duyarız. Bazende o iğrenç sorulara maruz kalırız. "O örtünün altında bu kadar gizli ne var?" Tesettürlü bir kızın kaleminden "Kader miydi Bu?" sizlerle buluşmaya hazırlanıyor :) Defne , Gökçe'nin gözlerine günahsız bakabileceği günleri gözlüyor. "Kader mi bu?" "Zaman gösterir."

"Kızımın sana 'anne' demesinden daha fazlasını istiyorum." Söylediği kelimelerdeki kararlılığı çökmüş omuzlarını kuvvetlendirirken, omzuna sabitlenmiş safir mavilere bakmaya devam etti. Ve Dünya'nın kaşlarını çatmasıyla, sol yanında sertleşmiş kayalarına dalgaların dokunmasını sağlayan harelerde, söylediklerinden hiçbir şey anlamadığını görebiliyordu. "Senden kızıma 'kızım' demeni istiyorum. Çünkü Zeynep seni ilk gördüğü andan beri bunu duymak istiyor. Sen ne zaman ona adıyla seslensen gözlerine yerleşen umut yıkılıyor. Kızım sana bu kadar umutla bakarken ona bir anne gibi davranmanı istiyorum." Dünya, hala daha elinde tuttuğu kâğıttaki kelimelerin bu kadar anlam barındırabilmesinin şaşkınlığını yaşarken, safir mavilerini "Bu yüzden..." deyip duraksayan Asrın'ın yüzüne çevirdi. İki günlük sakalının arasında gülümsemesiyle derinleşmiş çukurlarına düşmek üzere olan gözlerini ilk kez çukurlara rağmen kısılmayan kara gözlerini buldu. Ve beş dakika öncesine kadar gözleriyle okumakla yetindiği şart sahibi tarafından kulaklarına doldu. "Kızımın annesi olur musun?" Kızımın annesi olur musun?... Babasının altı yıl önce şakağına dayadığı silahın ölüm fısıltılarını ağlayarak bölen uğur böcüğünün, annesinin dokuz yıl önce kaybettiği hayallerini verecek olan bıdığı oluşuydu. Kızımın annesi olur musun?... Bu bir evlilik teklifi değil, bu Dünya'nın yazabileceği tüm şartlara karşılık yazılabilecek bir annelik şartıydı! Dipnot: Klişe gibi gözüken ilk bölümlere katlanarak, yedinci bölüme gelirseniz; gidişatın çok daha farklı olduğunu göreceksiniz. ***Her bir kelimesiyle "Kızımın Annesi Olur Musun?" benim için değerli bir hazine olmakla beraber finali de dâhil tüm kurgusu belli olup, tamamen bana aittir.Değerli hazineme değer verdiğiniz için şimdiden teşekkür ederim...

💟 Yusuf Ali HANZADE - Yaprak HANZADE 💟 Güven.... Güvenmek.... Bir insanın güvenini yıkması.... Diğerinin güvensizliğinle baş etmesi... Hangisi daha acı... Güvensizlik mi yoksa Güvensizliğinle baş eden bir kalp mi? Biri Yusuf... Güven duygusu zedelenmiş bir kalp... Biri Yaprak... Hep acı çeken bir kalp... Aşkıyla, güvensiz bir kalbi kazanmaya çalışan Bir aşık... İki kalp... İkisi de yaralı kalplerini iyileştirmek istiyor.... Biri güvenmek, biri aşkına karşılık bulmak... İkisi de aşık... Biri korkuyor kabullenmekten... Biri korkuyor kaybetmekten... Kabullenmek istiyor, inanmak istiyor... Biri güvensizliği kabullenmiş... Biri acı çekmeyi, aşkını kabullenmiş.... KABULLENİŞ' ler içinde ki aşk... (_YabanCicegi_) Bu hikayem kesinlikle #Yetişkin içerik değildir. Wattpadin hatasıdır ve hâlâ düzeltilmiş değildir. Bu yüzden gönül rahatlığıyla okuyabilirsiniz. 💜 Yayınlanma Tarihi: 12.12.2014

Asya'nın okul hayatında başına gelenler, Asya ve arkadaşları, aşk hayatı?, ailesi ve daha birçok şey. |Bir Genç Kızın Günlüğü| Yazar: Aleyna A. Başlangıç Tarihi: 31 Temmuz Pazar 2016

Onlar ayrı dünyaların iki ayrı insanıydı.Onlar birbirlerine uçsuz bucaksız dağlar kadar uzaktılar. Genç adam nerden bilebilirdiki zengin gösterişli hayatının tam ortasına düşen büyüleyici bir taşa aşık olabileceğini , nereden bilebilirdiki Tesettürlü bir kıza aşık olabileceğini ve en önemliside o kız için hayata tekrar başlayacaktı. Ama genç kız kendisini seven adamın aşkını yok sayacaktı.Gururu bu aşkı yok sayacaktı.Genç kız adamın gözlerine bakmayacaktı. O diğer kızlardan farklıydı Kendisini günaha sürekleyecek adamın ne gözlerine ne de sözlerine bakmayacaktı. Telif Hakkı Saklıdır.Telif hakkının ihlali sonucunda işlem başlatılacaktır. Bayan @vuslatz