"Bu kadar sorunun varken nasıl hala takdire şayan bir mutluluğa sahip olabiliyorsun?". Bu soruyu ilk soran,yeni gitmaye başladığım yurttaki oda arkadaşımdı. Tabi bütün sorunlarımı ona anlatmamıştım ama çok az bir kısmını anlatmış olsam da onun bu kanıya ulaşma hızına hayran kalmıştım. O,beni şu ana kadar anlayan tek kişiydi. Ondan küçüktüm fakat gayet iyi konuşuyor ve anlaşıyorduk. Aynı zamanda o da benim gibi başını belaya sokmayı seven tiplerdendi.