Scorpius Malfoy X Rosie Weasley Takım Yıldızı X Kızıl Işık "Rosie..." diye fısıldadım havaya doğru. "Sen benim kızıl ışığımsın," cümlemi yarıda keserek ekledim. "Kızıl ışığımdın." "Ben hiç bir zaman senin 'Kızıl Işığın' olmadım, Scorpius." Sözleri, kalbimin kesik damarlarına batıyordu. Bizi hiç düşünmüyordu. Beni hiç düşünmüyordu. "O yüzden kendini daha fazla yorma. Olacakları biliyorsun. Bunu yapma." Arkasını dönüp mermerin parlak tabanında yürümeye başladı. Kızıl saçları omuzlarından beline dökülürken, hıçkırıklarını duyduğuma yemin edebilirdim. Beni bıraktığı yerde dakikalarca dikildim. Kucağındaki kitaplarını kütüphanenin uzun raflarına boyunca yerleştirdiğini hayal ettim. Yan profilden düz burnunu, ailesinde zor görülen yeşil gözlerini, uzun boyunu ve ağlarken ısırdığı dudaklarını düşündüm. Beni öptükten sonra nasıl utandığı ilişti göz çukurlarıma. Sonra gülümsedim. Onu seviyordum.

Herkesten farklıydım ve herkes de bunu biliyordu. Bilmekle kalmıyor benden korkuyor, benim yok olmamı istiyor, tiksiniyor ama bana şaşırmaktan da kendilerini alamıyorlardı. Avcılar denen illet bir kuruluş beni ve benim gibi olan 9 kişiyi bulup insanları güvende tutmaya and içmişlerdi. İnsanların koruyucu melekleriydiler. Ama ne Avcılar ne de kalan tüm insanlar aslında çocukluğunu güçlerini kontrol etmeye çalışmakla harcamış masum bir kız çocuğu olduğumu göremiyorlardı. Taki Avcılar beni buluncaya kadar. İşler artık daha kötü olamaz derken hem eğitmenimi, hem de yıllardır sakladığım kimliğimi birden kaybetmiştim. Ama her beyazın içinde bir siyah olduğu gibi, her siyahın içinde de bir beyaz vardı.Nereden bilebilirdim ki Avcı karşıtı güçlü bir grubun var olduğunu ve aslında binlerce kişinin Avcılar'a inanmadığını?Nereden bilebilirdim ki kalan numaraların istikametinin tam olarak bulunduğum yer olacağını? Ve nereden bilebilirdim ki hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını.