"Nasıl olsa gideceksin, sen de beni terk edeceksin biliyorum" dedi yüzündeki buruk gülümsemesiyle. Titrek bir nefes alarak "Gitmeyeceğim" dedim bıraktığı elimi dizimin üstüne koyarak. "Söz mü?" Gözlerimi gözlerine çevirdim hemen. Öyle derin, öyle masum bakıyordu ki, hiç düşünmeden cevap verdim "Söz!" Yarın bunları hatırlamayacaktı büyük ihtimalle. Ya ben? Unutacak mıydım, unuta bilecek miydim bu konuşmayı? Gitmek istiyor muydum? Hayır. Peki neden kalmayı bu kadar çok istiyordum?

Çatık kaşlarının ona nasıl bir hava kattığından habersizdi. Sinirli? Korkunç? Belki de her ikisi fakat bu bile yüzünün güzelliğini gölgeleyemiyordu. Düşüncelerimi, dişlerini sıkarak söylediği kelimeler böldü, "Benden uzak dur." Sol omzumda topladığım saçlarımı serbest bırakırken, attığım şiddetli kahkahayı bastıramadım. Gururuma dokunmuş muydu? Biraz. Pes edecek miydim? Hayır. Ben bir kızdım, o ise erkek. Ve kesinlikle yanlış replikleri paylaşıyorduk. "Bunu, benim söylemem gerekmez miydi?"