Adam nadużywał słowa "cholera". Juliusz papierosów. Zygmunt nie wiedział, co ze sobą zrobić, a Fryderyk przysiągł, że już nie zagra na fortepianie. Cyprian mógł jedynie być dozgonnie wdzięczny niebiosom, że poznał ich tak późno. *** Za okładkę dziękuję cudownej @art-gurl.

Czyli: - Poproszę jednego McClaina na wynos.

Talksy z Voltronem Mogą wystąpić homoseksualne shipy. Dość często. Tak tylko ostrzegam. I tak w 90% to klance Ale Who cares Tłumaczone z języka angielskiego. #147 w Losowo - 1 kwietnia 2017 #327 w Losowo - 13 marzec 2017

Koniec szkoły, wakacje. Zamiary Lance'a na idealne spędzenie wolnego czasu zostają pokrzyżowane, gdy jego najbliżsi przyjaciele zgłaszają się na opiekunów letniego obozu i także go w to wciągają. Mimo ogólnej niechęci chłopak i tak zamierza spędzić te tygodnie miło i spokojnie, niczym się nie przejmując. Nie wie jednak, że na obozie będzie także Keith i los ma już dla niego zupełnie inne plany.

Szczęśliwy traf sprawia, że Lance uwalnia się od internatu i zaczyna wynajmować małe mieszkanie. W końcu może się cieszyć niezależnością i spokojem. Nie trwają one jednak długo, gdy po nieoczekiwanym zdarzeniu los krzyżuje jego ścieżki z Keithem. A wszystko przez cholerny horoskop...

"Mam wrażenie, że coś tu nam siada na łby. Jakbyśmy byli ciągle naćpani adrenaliną, niewyspani i przetrenowani... i dlatego wszystko robi się jakieś ostrzejsze, bardziej intensywne. Może to przez to? Może jesteśmy tylko napaleni, spizgani zmęczeniem, przegrzani po treningach, nie wiem. Ale jak na ciebie patrzę, ziomo... to nie mam pojęcia, czy to tylko ja tak mam." tylko Bromance może być wieczny. To historia o tych, co byli „jak bracia", dopóki nie oberwali krążkiem prosto w pysk i nikt już tego nie poskładał. O hokeju, gdzie zęby są opcjonalne, krew na lodzie nie robi wrażenia, a ból wpisuje się w tygodniowy grafik. O młodych ludziach, którym świat wydał się zbyt ciasny i zbyt nudny, więc zaczęli go rozmontowywać własnymi rękami, kawałek po kawałku, żeby sprawdzić, czy pod spodem jest cokolwiek wartego czucia. Jest tu lojalność tak ślepa, że aż głupia, obsesje udające osobowość i granice tak rozjechane, że nikt nie pamięta, po co w ogóle były. Są noce, które pachną fajkami i idiotycznymi decyzjami, akcje robione na samej adrenalinie i to chore, niepokojące poczucie, że wszystko zaczyna działać dopiero wtedy, gdy coś się sypie. A między nimi narosło coś, co nie potrzebuje nazw, coś, co się przyplątało i nie chce spierdalać.

Michael nigdy nie otrząsnął się po odejściu Ashtona, pana chcę-być-ćpunem. lub Dwójka ex-kochanków do siebie wraca. Wszystko wydaje się inne, choć nic się nie zmieniło. © fivesecondsofsheeran

Podsumowanie: Dan rysuje, a Phil nie. Phil nosi czarne koszulki, mówi głośno i rzuca wyzywające spojrzenia. Dan nosi szare swetry, nic nie mówi i próbuje pozostać niewidzialnym. Phil jest brawurowy, a Dan nie. To historia o dwóch całkowitych przeciwieństwach, które radzą sobie ze spędzaniem pierwszych chwil razem, a może nawet urocza historia miłosna. Nieoczekiwane rzeczy się zdarzają, a wtedy próbujesz zatrzymać kogoś na długość ramion. Zastrzeżenia: Dojrzali czytelnicy (CZYTASZ NA WŁASNĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ!). Historia może zawierać tematy depresji, samookaleczania, niepokoju, ataków paniki, gejowskich przezwisk, oraz seksualności nieletnich. Jeśli jakaś rzecz z wymienionych Ci nie odpowiada, proszę nie czytaj. To opowiadanie nie należy do mnie - tylko je tłumaczę. Wszystkie prawa należą do @strawb3rryvib3s ! // I do not own this story, I only translate it to the Polish version. All the copyright goes to the lovely @strawb3rryvib3s ! PS. Wszelka konstruktywna krytyka odnośnie mojego tłumaczenia będzie mile widziana! Jest to mój pierwszy raz i bardzo się cieszę, że robię to z tak cudowną opowieścią, jaką jest "arms"! Mam nadzieję, że będzie się Wam dobrze czytało. Trzymajcie się i miłego dnia kochani xx 5.08.17 - #557 in fanfiction