Meredith Wine to jedna z najlepszych uczennic w szkole. Jej życie można śmiało nazwać idealnym, jednak kiedy dziewczyna traci ojca, a na jej drodze pojawiają się problemy, zmienia się nie do poznania. Staje się bezczelna, kłótliwa, a także obojętna na wszystko. Jej dobre oceny znikają, a problem z matematyką, której nie umie zbyt dobrze, nasila się. Dopiero po przeprowadzce do Brighton dziewczyna otwiera oczy i z pomocą sympatycznego sąsiada podnosi się po upadku, naprawiając wszystkie błędy. Dzięki korepetycjom z Shawnem jej oceny polepszają się. Czy sąsiad odegra w życiu Meredith większą rolę niż korepetytor od matematyki? Zwykłe korepetycje pozostaną tylko korepetycjami? Może wyniknie z tego niesamowita przyjaźń lub coś więcej? OPOWIADANIE PISANE W WIEKU 15 LAT, WIĘC ZA WSZELKIE BŁĘDY I NIEDOCIĄGNIĘCIA PRZEPRASZAM. KIEDYŚ JE POPRAWIĘ :)

1. CZĘŚĆ SERII "LET'S GET..." *** calpaltho: hej nieznajoma lamo calpaltho: zaadoptujmy psa happylama: jesteś dziwny *** Gdzie wszystko zaczyna się od niecodziennej propozycji.

Natalie Scott to zwariowana młoda kobieta, dzieląca swoje życie pomiędzy pracą, gdzie jest prawnikiem, oraz swoje dwie najlepsze przyjaciółki. Pragnie czerpać z życia garściami i nigdy niczego nie żałować. Matthew Ward nie dbał w swoim życiu o nikogo, dopóki nie poznał jej. Mężczyzna, którego poznała przypadkiem. Chwila, która zmieniła ich całe życie. Czy zaryzykują… i zaufają sobie?

Może to był sposób, w jaki wtargnął do mojego życia bez mojej zgody. Może to był sposób, w jaki mnie przeraził. Może to był sposób, w jaki szorstko mnie traktował. Może to był sposób, w jaki mnie zranił. Może to był sposób, w jaki płakał. Może to był sposób, w jaki się załamał. Może to dlatego, że był szalony. Psychika Harry'ego. Niepoczytalność to lepsze słowo. Ludzie się go bali. Pielęgniarki i lekarze w szpitalu psychiatrycznym są nieśmiali wobec niego, boją się, że będzie go bolało. Harry nie jest bezpieczny w otoczeniu innych ludzi. On jest niebezpieczny dla społeczeństwa. Powiedział i zrobił mi wiele rzeczy. Wszedł do mojego życia bez pytania. Zniszczył mnie, obezwładnił, żeby potem zniszczyć mnie i obezwładnić ponownie. Powiedział mi wiele rzeczy. Są to cztery słowa, którymi przeraził mnie najbardziej. "Czy ja cię przerażam?"

CZĘŚĆ I: Katrina ma dziewiętnaście lat i problemy z dwóch przedmiotów szkolnych. Rodzice postawili jej warunek - żeby wyjechać z miasta do szkoły muzycznej, musi zdać maturę. Czy Kat uda się spełnić warunek rodziców i - przede wszystkim - czy uda jej się zwalczyć wszystkie problemy z tymi, którzy mają się za jej rodzinę?... CZĘŚĆ II: Dziewczyna wraz z przyjaciółmi zamieszkała w Nowym Jorku. Próbowała zacząć żyć od nowa, bez mężczyzny, którego tak bardzo kochała. Los jednak postanowił inaczej i znów połączył ze sobą dwoje ludzi. Czy tym razem Kat i Zaynowi uda się postawić wszystkim przeciwnościom, jakie szykuje dla nich życie? UWAGA! Może zawierać wulgaryzmy. #2 miejsce w kategorii Fanfiction ❤ [18.03.16]

"Kojarzycie ten typ dziewczyny, która jest ładna i ma mnóstwo znajomych i... adoratora? Cóż, ja byłam jedną z nich, dopóki jedna osoba nie wtargnęła w moje życie i nie zrujnowała go. Zmusiła do "kochania" , ale czym była miłość w takiej sytuacji? Kiedy jesteś przerażona, co może się stać, gdy wyjrzysz zza rogu... Kiedy mieszkasz z przestępcą. Czy Justin się zmieni? Dla mnie? Możliwe, żebym się w nim zakochała?"

Część druga opowiadania; „ZŁAMALIŚMY ZASADY". Nie miałam pojęcia czy sobie bez Ciebie poradzę. Nie miałam pojęcia czy nie umrę z tęsknoty po Twoim odejściu. Nie miałam pojęcia gdzie jesteś i co robisz. Nie miałam pojęcia czy jesteś szczęśliwy. Nie miałam pojęcia czy jeszcze o mnie pamiętasz. Nie miałam pojęcia czy jeszcze mnie kochasz i czy w ogóle żyjesz. Nie byłam pewna prawie niczego. Ale wiedziałam jedno: kochałam Cię na tyle mocno, że pozwoliłam Ci odejść. [Fikcja literacka: placówki, miejsca oraz ich położenia geograficzne nie pokrywające się z informacjami rzeczywistymi]

- Pan doktor mówi mi, że mam chore serduszko, ale to serduszko mojego taty jest chore. - Czemu tak sądzisz? - Bo serce najbardziej choruje wtedy, kiedy nie jest zakochane. ______ ©xAgataOfficialx

- Czy będzie to z mojej strony wielkim faux pas, jeśli spytam, co ty właściwie robisz? - Odparłem, opierając się łokciami o metalową barierkę Mostu Brooklińskiego. - Jeśli już musisz wiedzieć, to usiłuję popełnić samobójstwo - Odparła pewnym siebie głosem, patrząc w dół. Spokojnie ją obserwowałem. Jej krótkie, blond włosy powiewały na wietrze. Niebezpiecznie przechylała się w stronę przepaści, ale nic mnie to nie obchodziło. Dzisiejsza noc była jedną z najgorszych w moim życiu. Nie byłem w nastroju na zabawę w supermana. - Masz jakiś konkretny powód? - Rzuciłem od niechcenia odpalając papierosa. - Straciłam sens życia. - A co nim było? - Wyciągnąłem w jej stronę paczkę z moimi ulubionymi fajkami. Wyjęła jedną z nich i odpaliła. Od razu zakrztusiła się jej dymem, wywołując na moich ustach cień uśmiechu. - Mój narzeczony zdradził mnie z moją własną matką. Straciłam pracę, nie mam gdzie mieszkać i ogólnie uważam, że życie to jedno wielkie gówno. Patrząc na nią pomyślałem o dziewczynie, która mnie dzisiaj rzuciła. Pomyślałem także o pierścionku zaręczynowym nadal spoczywającym w kieszeni moich spodni. O pracy, której nienawidziłem i wszystkich powodach dla, których od tak dawna zmagałem się z depresją. - Przesuń się - Powiedziałem do niej, wyrzucając resztkę papierosa do rzeki. - Kochanie, skaczę z tobą. OST do opowiadania na Spotify: https://open.spotify.com/playlist/77iOISRhzyMjHUybKfBWUy?si=To6mXNHkQPmeIVlVKCfPaA