Γιατί οι ΑΤΑΞΙΕΣ δεν είναι μόνο προσωπική υπόθεση!!!!

Η Λίλιθ ήταν η πρωτόπλαστη γυναίκα και φτιάχτηκε όπως ο Αδάμ από χώμα, οπότε ήταν ίση του, σε αντίθεση με την Εύα. Όταν ο Αδάμ προσπάθησε να την καθυποτάξει, η Λίλιθ πρόφερε το ιερότερο από τα ονόματα του Θεού και υψώθηκε στον ουρανό. Ο Αδάμ παραπονέθηκε στον Θεό, ο οποίος της έδωσε την επιλογή ή να υποταχθεί στον Αδάμ είτε να φύγει από τον Κήπο της Εδέμ και πολλά από τα παιδιά που θα κάνει να πεθαίνουν. Η Λίλιθ, για να μπορέσει να έχει ελεύθερη βούληση, διάλεξε να εγκαταλείψει τον Κήπο της Εδέμ. Έπειτα από τη φυγή της, ο Αδάμ νιώθοντας μοναξιά παρακάλεσε το Θεό και του έδωσε μια γυναίκα πιο υποτακτική, την Εύα. Και τώρα η Λίλιθ, εκτός Εδέμ πια περιφέρεται ανάμεσά μας. Επιτρέψτε μου να σας τη γνωρίσω!!!!!!!!!

''Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να αποφύγεις τη κριτική... Να μη κάνεις τίποτα, να μη λες τίποτα...να είσαι τίποτα'' ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ

Αταξίες ειναι οι άτακτες πράξεις,οι παρεκτροπές.Ο Ρικ στο παρελθον έκανε πολλές μέχρι που συνάντησε τη Ρόζυ.Το βάσανό του,το μαλακισμένο που του πήρε το μυαλό και κράτησε στη παλάμη της τη καρδιά του για πάντα.Η Άνα είναι η αγάπη τους με σάρκα και οστά... και όλοι μαζι ΕΝΑ...που επιστρέφουν για να μας θυμήσουν όσα ξεχνάμε για τον έρωτα.

Οι καλύτερες καρδιές,τυχαίνει καμιά φορά να είναι πολύ σκληρές! ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ

Ας αφήσουμε τις όμορφες γυναίκες για τους άντρες που δεν έχουν φαντασία. Marcel Proust, 1871-1922, Γάλλος συγγραφέας

Παράνομος λέγεται αυτός που είναι αντίθετος με τις κοινωνικές συμβάσεις...ακόμα και αν δεν απαγορεύεται απο τους νόμους. Το κακό όταν είσαι παράνομος είναι ότι δεν έχεις την προστασία του νόμου. Truman Capote, 1924-1984, Αμερικανός συγγραφέας Η Ρενέ πίστευε πως δε τη χρειαζόταν... ενώ αυτός θεωρούσε πως μόνο αυτή είχε ανάγκη.

Αν η τάξη είναι η ηδονή της λογικής, η αταξία είναι η απόλαυση της φαντασίας. Paul Claudel, 1868-1955, Γάλλος ποιητής Η αξία των ανθρώπων έχει την εποχή της, ακριβώς όπως και τα φρούτα. Λα Ροσφουκώ, 1613-1680, Γάλλος συγγραφέας

Η ΑΓΑΠΗ ...Κώστας Καρυωτάκης (1896-1928) Κι ήμουν στο σκοτάδι. Κι ήμουν το σκοτάδι. Και με είδε μια αχτίδα Δροσούλα το ιλαρό το πρόσωπό της κι εγώ ήμουν το κατάξερο ασφοδίλι. Πώς μ' έσεισε το ξύπνημα μιας νιότης, πώς εγελάσαν τα πικρά μου χείλη! Σάμπως τα μάτια της να μου είπαν ότι δεν είμαι πλέον ο ναυαγός κι ο μόνος, κι ελύγισα σαν από τρυφερότη, εγώ που μ' είχε πέτρα κάνει ο πόνος.

Αυτός που είναι αιώνιος,παντοτινός.Κάποιος που στοχεύει στη δύναμη και τον πλούτο.Η επιτυχία το κίνητρο και η απόκτηση αγαθών, η ανταμοιβή.Το αποτέλεσμα όμως?... μοναξιά μέσα σε ένα κόσμο γεμάτο ανθρώπους. Ανάμεσά τους και ένα Κρίνο, γεννημένο απο το γάλα της Θεάς Ήρας που έτρεξε στη γη,σύμβολο αγνότητας και ομορφιάς... ικανό να κάνει ένα Δάντη,να εκραγεί!