Nikt nie ma pojęcia kim jest "Rebel ". Nikt nie wie że jestem nią ja... Zwykła, szara, niepopularna dziewczyna z ostatniej ławki która boi się odezwać a swoje emocje, odczucia i spostrzeżenia przelewa na bloga. #blog_rebel.com Inspiracją był film pt.Bunt Fm Serdecznie zapraszam do czytania. Opowiadanie zawiera sceny i treści przeznaczone dla osób dorosłych. Uwaga Opowiadanie nie jest przeznaczone dla osób które mają "błędofobie". Okładkę wykonała @Tea-Amo Polecam!! Z góry przepraszam, że moje błędy wypalają paczydła.

Justin i Lizzie nigdy za sobą nie przepadali. On jest kapitanem drużyny piłki nożnej, która niedawno dostała się do półfinału krajowego. W związku, iż Liz pracuje w redakcji gazetki szkolnej w dziale sportowym - musi zrobić projekt o kapitanie, zapisywać notatki i nakręcić "project 98". Będzie musiała pokazać na nim jak chłopak osiąga tak dobre wyniki w sporcie, jego codzienne życie, czym się żywi podczas lunchów. Justin niechętnie się zgadza, ale dopiero potem orientuje się, że to co robi na co dzień, na przykład dzikie imprezy, dziewczyny, jaranie i chamskie zachowanie może zostać ukazane na filmie oraz musi znosić częste towarzystwo nielubianej przez niego Lizzie. ▪▪▪▪▪▪▪▪▪ @bieburtay 2015/2016 #6 in fanfiction; 16.09.2017r #project98ff project98-ff.blogspot.com ask.fm/ihoransome

Adelajda jest buntowniczką, która uważa, że mate nie jest jej potrzebny. Jest jedynym kotołakiem, który nie ma swojego wilkołaka. Uczęszcza do obowiązkowej szkoły dla zmiennych. Wszyscy odnajdują mate na pierwszym, ewentualnie drugim roku, a ona jest na trzecim. Jest pierwszym takim przypadkiem w historii. Nie przeszkadza jej to, chce jak najszybciej skończyć szkołę i zapomnieć o przeklętej więzi. Wszystko zmierza po odpowiednim torze, kiedy w szkole pojawia się nowy dyrektor i wywraca życie Adel do góry nogami. Od tamtej pory nic nie jest już takie samo. ___________________________ Pierwsza część pt. "Kotku".

Wygrana Britain's Got Talent. Pamięć wróciła. Bohaterki Be My Queen, Alex, Charlotte i Maddie, zaczynają zakładać rodziny i rozwiać swoje kariery. Mają być szczęśliwe. Ponieważ po deszczu zawsze przychodzi słońce, prawda? Ale coś może to słońce zniszczyć... Coś może zniszczyć szczęście, a ono może już niepowrotnie ulecieć. Ale może wrócić... W końcu słońce zawsze ponownie wraca. Are you stay with me?-trzecia część Be My Queen! ♥ Fanfiction zawiera treści +18!

On i Ona. Mąż i żona. Nie wytrzymują ze sobą, ale okoliczności w jakich się znajdują nie pozwalają im na prawny rozwód. Żadno z nich nie chcę odpuścić. Jeden dom. Ich dwoje. Mieszanka wybuchowa, która nie jest do końca bezpieczna dla ich sąsiadów, a zwłaszcza dla nich.

- Dlaczego mi to robisz? Dlaczego po prostu mnie nie wypuścisz? Przysięgam, że nikomu nic nie powiem. - ostatnie zdanie wypowiedziałam ze łzami w oczach i gulą w gardle. Wiedziałam doskonale że mnie nie wypuści... nie miałam już siły z nim walczyć, i on o tym wiedział. Zapadła chwila ciszy. Było słychać tylko mój nędzny szloch. I wtedy odezwał się. Pierwszy raz odkąd tutaj przyszedł - Ponieważ jesteś moja i nie pozwolę aby ktokolwiek położył na tobie ręce poza mną. Będę twoim pierwszym i ostatnim Shawty Zamarłam... Kompletnie nie wiedziałam co powiedzieć. Wtedy jak gdyby nigdy nic, otarł kciukiem moje łzy, pocałował mnie delikatnie w czoło i....

|"Chcę, abyś została moją Królową." Justin szepnął i przycisnął mnie pomiędzy swoim ciałem a ścianą. Żadne słowa nie potrafiły wydostać się z moich ust. Jedyną rzeczą, jaką mogłam zrobić, to stać nieruchomo i przyglądać się jego błagajacym, orzechowym oczom. "Kochanie, proszę..." Powiedział całując mój czuły punkt, swoimi miękkimi wargami. "Justin proszę. Ja nie..-nie mogę..." "Proszę, tak bardzo cię potrzebuję, nie rozumiesz."| Tłumaczenie fanfiction autorki @TehPeaceMaker

Gwałcicielom należy się krzesło elektryczne. Jestem tego pewna jak śniegu na Alasce i deszczu w lesie tropikalnym. Jestem pewna jak garbów wielbłąda i płetw rekina. Pewna jak własnego nazwiska i pieprzyka na lewo od pępka. Posadzić, przypiąć, popieścić. Nie delikatniej, niż oni pieszczą nas. Może wtedy jego gorący tytoniowy oddech nie byłby tak żywy. Jego palce tak szorstkie i śmiałe, zbłąkane. Usta zachłanne i oczy wygłodniałe. A fiut tak wyraźnie kształtujący hierarchię wyższości, jego nad moją. Bo teraz, po trzech latach odsiadki, on wrócił, a strach trzęsie mną jeszcze bardziej niż wtedy, na kostce brukowej przy Branch Street, po zmroku. Pod nim. Let's flush birds out together ~*~ zwiastun: http://flushing-birds-out-jbff.blogspot.com/p/zwiastun.html twitter.com/Paulaaa962 ask.fm/Paulaaa962 http://justinbieberfanfictionpl.blogspot.com/

"They don't call him Danger for nothing."