Etrafta birçok iblis vardı. Peki, daha önce nasıl oldu da görememişti. İblisler Gülçin’in etrafını sardı. Dövüşemeyeceğinin farkındaydı Gülçin. “Sanırım sonum geldi” diye düşündü. Pencere kenarında duran kişi yavaşça arkasını döndü. Gülçin gözlerine inanamıyordu. Bu iblis Onur’un ta kendisiydi. Onur Gülçin’i alkışlamaya başladı. “Tebrikler! Demek küçük prenses, avcı olmaya karar vermiş. Söyle bakalım; seni nasıl öldürmemizi istersin?” Gülçin korkuyordu. Ne yapması gerektiğini belki onlarca kez düşünmüştü. Çıkış yolu yoktu. “Işık yanımda olmalıydın” diye geçirdi içinden. Sonra konuşmaya başladı. “Demek kabilenin lideri sensin.” Onur gülümsedi. “Kabile lideri, ya da senin ölüm fermanın. İşte her ikisi de artık benim sürtük!” dedi ve ardından ekledi. “Seni bir an önce öldürüp, şu mühür meselesine katılmayı düşünüyorum.” Gülçin artık ölüme çok yakındı. “Gel ve dene bakalım” diyerek son sözünü söyledi. Onur yavaş adımlarla Gülçin’e doğru ilerledi ve kafasını elleri arasına aldı.