Bu sesi her duyduğunda kalbi ritmini değiştirmek zorunda mıydı? Bu ses kulağına her çarptığında gözlerinin dolması, gülümsemek istemesi en çok da ona koşup sımsıkı sarılmak istemesi... Bütün duygularını bastırmak zorunda mıydı? Gökyüzünden burnuna düşmeye başlayan kar taneleri burnuna temas ettiğinde düşüncelerinden sıyrıldı ve yavaşça ardına dönüp Ali'ye baktı. Karanlıkta yüzüne yansıyan ışık güzel yüzünü gölgelerken kahve gözlerinde hafif bir parıltıya neden oluyordu. Gözlerinden yanağına doğru süzülen bir damla yaşın arasına karışan yorgun tebessümüyle küçük bir çocuğu andırıyordu Ali. Başlayan kar yağışının altında kollarını iki yana açıp, güçlükle bulabildiği sesiyle kendisine bakan kadına seslendi. "Hiç ayrılmayacakmışız gibi sarıl bana." Valizi kavrayan parmakları gevşeyerek eli boşluğa düştüğünde Ali'yle arasındaki mesafeyi kapattı Günseli. Ayak uçları onun ayak uçlarına değinceye dek devam ettirdi adımlarını. Giderek hızlanan kar taneleri minik burnunun ucuna, kirpiklerine ve kestane kahvesi parlak saçlarına yapışmıştı. Ciğerlerinden saldığı nefesler, teninin her zerresinde iliklerine kadar işleyen soğuğa karışıp karanlığa yayılan küçük bir sis bulutunu oluşturuyordu. Giderek daha da çok yaklaşıyordu ona. Ali'nin bal kahvesi gözlerinde kaybolmayı sürdürürken güzel yüzüyle aynı seviyeye gelebilmek için parmak uçlarında yükseldi. "Beraber bir şeyleri paylaşan insanlar birbirinden gitmezler Ali." diye söze girdiğinde bir sonraki cümlede araladığı dudaklarından dökülecek olan sözcükleri iki tarafı da kör bir bıçak olacaktı. Bunu biliyordu. Kesmeyen ama acı veren kör bir bıçak... "Bizim paylaştığımız tek şey, anılarımız. Bırak da öyle kalsın."

Komik, kendi halinde dişli bir kadın karakter! Koca mavi gözü ve 'Deli Feride' lakabıyla gerçekten de sevilesi. Minyon, maskot bir dişi! Feride! Disiplin adamı, karizma, kendinden hiç taviz vermeyen ama gizli bir romantik olan adam! İsmi gibi kendisi de faziletli, olgun. Zihin gücü yüksek, kültür zengini ...yürüyen bir afet! Bera! Feride kendini pek beğenmiyor! "Güzel değilim." Papağan gibi tekrarlayıp duruyor dili. Güzel olup olmadığı kimin umrunda ki? Bu ikisi normal bir şekilde girmiyorlar birbirlerinin hayatına. Biri diğerinin kapısını çalmıyor. Ya da bir yerde çarpışmıyorlar. Ya da gözgöze gelip o gözlerde tutuklu kalmıyorlar. Birbirlerini görmeden, seslerini duymadan kapılıyorlar birbirlerine. İlk anda hem de! Tesadüf dediğimiz şey nedir ki? Bir arkadaş sitesinde başlıyor hikayeleri. Kaptırıyorlar kendilerini. Sonra sahne değişiveriyor birden! Feride, bir mesaj uzağında olan adamı karşısında kanlı canlı buluveriyor! Bera, O'nun mesajlaştığı Feride olduğundan habersiz! Feride de bir türlü söylemeye cesaret edemiyor! Ve hikaye asıl şimdi başlıyor.

Bir kadın yağmurlu bir akşam saat 21:12 ağlıyordu. Kaybettiği yıllara, kaybolan hayallerine, sevdiği insanlara ve nicesine. Bir kadın elinde kahveyle hıçlırıklarını akıtıyordu soğuk kahve bardağına. İçli içli çekerken nefesini eski sevdalarına ağlıyordu. Gözyaşları kurumuş, bedeni ağırlaşmış ve en önemlisi de kendi içinde benliğini kaybetmişti. Bir kadın saat 21:12 yalnızlığıyla birlikte boş bir sokakta yürüyordu. Ona eşlik eden yağmurla birlikte dolanıyordu bir çare. O kadının yüreğini uzaktan bile görebiliyordu arkasında ki adam. Ona sarılma arzusu artsa da ona haram olan bir şeye uzanamadığı için acı çekiyordu. Kadının yüreğinde yılların acısı ve kahrı vardı. Her bir acısı bin parçaya bölünmüş sonra tekrar birleşmiş gibiydi. Adam kadını sessizce takip etti. Ta ki genç kadın durana kadar. Genç kadın öylece durdu boş sokağın ortasında. Arkasına dönmese de onu takip eden iri bedenden haberdardı. Gülümsedi, ama bu acı bir gülümsemeydi. "Bırak beni.." Adam göz kapaklarını kapatırken zorlandığı yüzünden okunuyordu. "Hicran, evimize dön." "Ait bile değilim ben oraya." Adam kıza uzanmak için elini uzattı fakat genç kız ondan kaçtı. Hicran boş sokakta arkasında yorgun bir kalple beraber yürüdü. Adımları sanki onu bu şehirden uzaklaştıracakmış gibi hızını arttırdı. Lakin bilmediği bir şey vardı. O bu şehre tutsaktı, tıpkı Alaz'ın ona tutsak olduğu gibi.

Benim hikayemde kötü kraliçe, saf kral, masum kız, beyaz atlı prens gibi ilgi çekici karakterler yok. Bu benim, sıradan mahallemde aşkı bulma hikâyem... Benim ufak dünyamı büyüten güzel kalpli bir adamı size kendi gözlerimle göstermeye çalışacağım. ... Her şey benim küçük bakkalıma bir şeyler almak için giren o güzel gözlü adamla başladı. Alışverişini yaptı, parasını ödedi ama poşetin içine kalbimi de koyup götürdü. Farkına bile varmadan... Hadi gelin, mahallemin ve kalbimin polisiyle tanışın...

Savaş HAZNEDAR Yesil... Hiçbir zaman renklere onem veren biri olmamistim. Belki de hep siyah oldugumdan. O kadar guzeldi ki o Orman Yesilleri... Bir gun bile gormezsem ölecekmis gibi hissedecegimi hic dusunmemistim o zamanlar. Eslem ÇELIK Bilmiyorum... o gozleri ilk gördüğümde hissettiklerim neydi. Daha önce hic boyle olmamistim ki... Birden bire kalakalmamistim mesela birine. Kekeleyebilecek kadar hiçbir sey olmamisti... Su zamana dek. O zamanlar bu adamin bana yaraya sürülen merhem kadar iyi gelebilecegini bilemezdim. Tabii yaralayanin da o olabilecegini bilemedigim gibi.... Meltem&Nergiz. Tüm hakları hayal dünyasında saklıdır... 27.06.2017 Romantizm içinde#82

Dikkatsiz, sakar ama bir o kadar da güzel bir kız yakışıklı,havalı bir erkeğe rezil olursa ne olur? Eğlenceli ve bir o kadar da aşk dolu hikaye...

Hamza Mahir GÜMÜŞPALA Tanıdığınızı söyleyemem, henüz.

Tahir'in gözünde, anlam veremediği bir şekilde ilgisini çeken, öte yandan sinir olmakla birlikte takip etmekten de kendisini alamadığı bir mahlukat, Zeynep!.. Namı diğer Minyatür Zeyna... İki keçi, ikisi de inatçı ve hazır cevap, bir komiserle, en az onun kadar benzer huylara sahip sevimli polis memuru beraber çalışırsa ortalık anca yangın yerine döner. Büyük aşklar nefretle başlar... Mı?

AŞK, Bir kalıba, Bir yatağa, Bir sıfata, Ya da dört duvara... Sığdırarak yaşanacak kadar küçük bir duygu değil. Her sıfatta ve her firsatta. Her yerde ve her koşulda yaşanacak kadar kabuğuna sığmayan koca bir tutkudur. ... Hata yaparak öğrenir insanlar doğruları... Hata bazen aşkı bir araya getirirdi.. Aşk doğruları saklardı içinde, hata yapmana sebep olurdu. Ya yaptığın hatalar, pişman ederdi ya da o hatalarla yaşamayı öğretirdi. Bazen de yaşayamadan öldürürdü. Neyin doğru neyin gerçek olduğunu bilmediğimiz önümüze sunulan doğruların gerçek olmadığı bir hayat... O aşıktı. Kadının her zeresine tutkun bir adam. Birisi gerçeğin peşindeyken diğeri aşkın.. Gerçek, siz gördüğünüz sürece vardır. Yalanlar ise her daim yanınızdadır.. Oynanan oyunların, bilinmeyen gerçeklerin, söylenen yalanların bir arada olduğu bir hikâye... Aşk her zaman saf ve masum değildir... Tutkun bir Adam... Asi bir Kadın... ... - Aşka Tutkun Adam ismiyle yazılan ilk hikâyedir! Tüm hakları Yazarda saklıdır! Kapak tasarımı Yazara aittir!

Bir şeyler yanlış. Hissediyorum..