Nocturnal Serisi -1 *** İçimde... Bir yerlerde... Ruhumu, Bedenimi, Aklımı ele geçiriyor. Canımı acıtıyor, Kafamı karıştırıyor, Bu sanki ikinci ben gibi *** Sana söyledim May.Sana başka boyuta geçmeni söyledim.Bana uymanı söyledim.Ölüm saatinin geçtiğini haber verdim.İçindeyim May, her nefesinde yanındayım,her hayalinde aklındayım.Gölgen kadar yakınım.Ama bana uyarsan sana zarar vermem May. 8. Boyuta hazır mısın?

Luke geceleri bir markette çalışmaktadır ve Michael bir gün enerji içeceklerini değiştirmek için markete gelir.

Gökyüzü ağlar, beyaz ışık kırılır ve gökkuşağı oluşur. Bir kalp kırılır. Göz yaşı döker ve gökkuşağı oluşur. Ben gökkuşağıyım. Renklerim etrafa saçıldı. Şimdi ise toplamaya çalışıyorum.

15 yaşındayken hayat nasıldır, bilirsiniz. Okul, dersler, aile ve sosyal medya. Her gün yaşadığı aynı monotonluktan sıkılmak da bunların içerisine dahil. Fakat bu genç kız, vücudundaki tersliklerin bir süredir farkında. Araştırmaya karar veriyor ve bulduğu sonuçları ailesiyle paylaşıyor. Hastaneye gittiklerinde, bir sürü işleme tabii tutuluyor. Sonuçlar geliyor; kanser kanında. Bade, daha ne olduğunu anlayamadan hastaneye yatırılıyor. Koluna girip çıkan iğneler, serumlar, saçları olmayan maskeli çocuklar ve çaresizce bekleyen ailesi... Korkuyor. Hem de hiç olmadığı kadar. Ve elindeki tek şansın güçlü olmaktan ibaret olduğunu da biliyor. Eline laptopunu alıyor ve yazmaya başlıyor. Sahip olduğu blogundaki takipçilerine hikayesini anlatıyor. Ve hikayesinin başına şu notu düşüyor; "Birazdan okumaya başlayacağın hikaye; kanser bir kızın hayatı olacak. Hayır, hayır. Bu bildiğin ve yalanların yazıldığı kanser hikayelerinden biri değil. Bu hikayenin bir özelliği var. Ne mi? Birazdan okuyacaklarının gerçek olması." ❁ [Bu isimle yazılmaya başlanan ilk hikayedir.] [Yayınlanma Tarihi: 29.06.16]

2 yıl boyunca lisede ezik olarak çağırılmak? Dışlanmak? Sevdiği çocuk tarafından okulun önünde rezil edilmek? Bir kız bunları nasıl taşıyabilir? Bence artık değişim zamanı! Bir de edilmiş intikam yemini... Peki gerçekten Mertcan Karahan'ı pişman edebilecek miydi? Ya siyah vardı ya beyaz, benim hayatımda griye yer yoktu. Ya mutsuzdum ya umutsuz. Ya aydınlıktım ya da tam karanlıktım. İşte ben buydum ya vardım ya da hiç yoktum...

Ben Yağmur, güzel kız olduğumu söylerler. Benim bir abim var, üvey. Üvey annemin evlatlık çocuğu. Göründüğünün aksine içinde bir psikopat yetiştirmiş. Bu psikopatın bu kadar kıskanç olabileceğini kim bilebilirdi? Ya bi sabah uyandığımda yatağımda basıldığımı kim bilebilirdi, za? Bir kız; öylesine temiz, öylesine saf, za. Bir erkek; manyağın önde gideni, klişelerin ta kendisi, za. Bu onların AKIL almaz hikayesi. Za. P.C: Bu hikaye dünya üzerindeki bütün korkunç klişeleri eleştirmek adına yazılmaktadır, za.

Aldığı darbeler nedeniyle kirli bir ruha sahip. Duyguların varlığından şikayetçi ve ağlamamaya yeminli. Gözlerinin şahit tutulduğu ölüm ile beslenen yitik bir genç kız. Aşk diye tanımlanan o duygunun lanetli olduğuna inanan. İnsan fazlalığından nefret eden ve yok etmekten çekinmeyen. Ölümü ödül olarak adlandıran ve o kutsal zamanın gelişini bekleyen genç adam. Peki bu iki kirli ruh nasıl birbirlerine tutku ve sehvet ile bağlanacaktı? Onlar tutkuyla duyulacak, şehvet kokacak ve ruhları birbirine kördüğüm olacaktı. Aralarında oluşan bu çekim ise duygularına kurban verilecekti. - Kurgunun ve anlatımın en ufak bir kısmında dahi çalınma söz konusu olursa, kişiler üzerinden yasal işlem başlatılacaktır.-

Bir doğum lekesi. Dört Zamancı. Ben sıradan biriydim. Hayatım boyunca büyük beklentilerim olmadı. Kalabalıkları sevmeyen, sessiz, kendi içine kapanık biriydim. En iyi arkadaşım Essie dışında neredeyse kimseyle konuşmazdım. Kitaplar dünyam, müzik ise sığınağımdı. Ama bir gecede hayatım altüst oldu. Artık zaman doğrusal değil. Günün 25. saatinde, çürümekte olan Kara Delik adlı paralel bir boyutta, başka kimsenin göremediği yaratıklarla savaşıyoruz. Gölgeden, kâbuslardan ve açlıktan doğmuş canavarlarla. Ve tüm bu karanlığın kalbinde açılmak için fısıldayan bir kapı. Ama o kapı açılırsa? Her şeyin sonu gelecek. Biz, Zamancılarız. Dört seçilmiş. Dört zincirle birbirine bağlanmış kader. Ve içimizden biri; dünyanın son umudu, ışığın kendisi. ********** HİKAYEM REKLAM PANOSU DEĞİLDİR. BOŞUNA YAZMAYIN SİLİYORUM. ☆ ZAMANCILAR ADINDAKİ İLK VE TEK HİKAYEDİR.

Lena okulun popüler kızlarından, 3 yıldır deliler gibi sevdiği bir sevgilisi var, erkek kardeşi okulun en yakışıklı ve en popüler erkeği, bir sürü arkadaşı var. Kısacası hayatında yolunda gitmeyen tek bir şey bile yoktu. Mezuniyet gününde yaptığı konuşmaya kadar....

Küçük ve narin bir kar tanesi düştü yeryüzüne. Kasvetli ve boğucu acılar doğrudan onun tenine nüfuz etti. Acı, sivri ve uzun tırnaklarını çıkararak onu yavaş yavaş öldürmek, canını yakmak istedi. Narin kar tanesi, soyut kollarını etrafına dolayarak ona vurulan darbelerden, ruhuna atılmak istenen izlerden ve bedenini parçalayan reaksiyonlardan korunup kaçmak istedi. Derken, düştüğü yerde mavi bir ışık huzmesi belirdi. Kar tanesi, ebediyete kavuşacağı sırada gelen umuda tutundu. Ve Umut, tüm acıları alaşağı etti. ◇ 05.03.18'de #15