Çaresizce ve umutsuzca aşıktım, sanki beynim boşalmış aklım çalışmıyordu. Zaten aşk bir bakımdan da bu değil miydi? Herkesi, herşeyi boşverip yaşam sebebime baktım, gülümsüyordu ve bende gülümsedim. Sonra herşeyi boşverip içimden tekrar iyki, iyki var diye geçirip hayal dünyamın verdiği huzurla birlikte sevdim. O güldükçe güldüm,sevdikçe sevdim ....