AŞK ÇIKMAZI, KİTAP OLARAK RAFLARDAKİ YERİNİ ALMIŞTIR. D&R VE DİĞER TÜM KİTAPÇILARDA BULABİLİRSİNİZ. "Gitmek istersen kapıyı sana ben açarım. Gemileri yakmak istersen çakmağı ben çakarım. Gitmek zor geliyorsa, ben sana sırtımı dönerek işini kolaylaştırırım. Çünkü aklı bende olmayanın, sevgisini kalbimde taşımak istemem ben. Ben seninle el ele tutuşmak isterken sen acıları tutuşturuyorsun elime. Sen benim gönlümü almalısın ahımı değil... Ben yere göğe sığdıramıyorken seni, sen küçücük kalbine alamıyor musun beni?" Bu cümlelerle veryansın etti Aysima; ukala, umursamaz ve sorumsuz sevgilisi Ceyhun'a. Peki onun sevgisi değiştirebilecek miydi sevgilisini? Yoksa değişmesi gereken kendisi miydi? Peki en yakın arkadaşı İkra, "Şair Güvenlik" diye hitap ettiği yeni sevgilisi Fatih ile mutlu olabilecek mi? Bu hikayede; aynı evi, aynı şirketi ve aynı kaderi paylaşan iki yakın arkadaşın farkında olmadan girdiği Aşk Çıkmazı'ndan kurtuluş mücadelesine tanıklık edeceksiniz.

Hayatta istediği değeri sadece kedisinden alan 25 yaşındaki Yaren

Brad Gece miydi bu, yoksa güneşin altına çekilmiş bir gölge mi?Her ne ise Emly artık o dipsiz karanlıktan çıkıp ait olduğu yere, ışığın tam altına geçmeliydi.Biliyordum bunu yapabilecek kadar güçlüydü.Bana Brad Night olmayı o öğretmişti.Şimdi bir çocuk yüzünden benim en iyi dostum Emly Serena King olmaktan vazgeçemezdi.İşin aslı... Sensiz ne yapacağımı bilmiyorum Em. Korkuyorum.Benim ruhum sana dayalıydı şimdi çekip gidersen, düşerim... Emly Gitmeliydim?Gerçekten ait olduğum yer neresiydi?Brad... Soğukluğuna ihtiyacım vardı tek başıma yapamazdım.Bu gündüz müydü yoksa gecenin karanlığındaki kendi ateşim miydi?Ben Emly Serena King'tim bundan vazgeçebilir miydim?Kardeşim, beni yalnız bırakma ben ilk defa sana ait olmayan bi soğukta üşüyorum, sana ihtiyacım var Brad... Adele Işığımın geceyi aydınlatması, güneşi kıskandırması için bişeylerin eksik olduğunu hissediyorum.Parçalanmış ama henüz toparlanamamış gibiyim.Gözlerimi her kapattığımda kızılı ve maviyi görüyorum.Umarım herşey iyi olur.

Meltem ve Boran'ın Hikayesi Tamamlandı

bu benim 2. hikayem

On altı yaşımda öldüm ben.Yaşarken adeta bir ölüye döndüm , hayallerim düştü yanaklarımdan.Düşünemedim hiç bir şeyi.Daha doğrusu düşünmeye gerek duymadım.Ve bir gece sabaha devrolurken öğrenmiştim ; Ben bir vampirdim. Kirli sayfalarım silinecekti ve temiz bir sayfaya yol açacaktım .İstemiyordum.Normal bir yaşantım varken aksiyona ne gerek vardı ki ?Ama kabullenmem ve üstesinden gelmem lazımdı.Hayal kurmayı bırakıp gerçek yaşantıya dönmüştüm.Yada dönecektim , ama bu hiç kolay değildi.Unutturmam lazımdı artık , beynime kazınmış kötü anıları.Geçmişimiz her ne kadar silinse de gelecekte gelecekti tekrar karşımıza.Ve tekrar silmeye gücümüz olmayacaktı.Ama ben bunu başarmak zorundaydım,her ne kadar kötü şeyler yaşayacak olsam da dik durup üstesinden gelmem lazımdı.Ve yapacaktım bunu.Hava yavaş yavaş aydınlamaya başlıyordu.Ay yok oluyor ve güneş doğuyordu.Birlikte asla duramazlardı.Güneş batarken ay yerini alıyordu , ay batarken ise güneş.Bende kendim gibileriyle birlikte olabilirdim normal insanlarla değil. Her şeyin bir düzeni vardı .Normal insanlar varken benim gibiler onların yanında yaşayamazdı. Ve ben bu düzeni öğrenene kadar kendim gibi olanlarla kalacaktım.