Üzerime doğru yürümeye devam etti. Gelip tam karşımda durdu. Gözünü kırpmadan yüzümü inceliyordu. Gözlerini gözlerime dikti. Soru dolu bakışlarla yüzüne bakıyordum. Ona inat bende gözlerimi kaçırmadım. Geri durmadım. "Benim" dedi. "Anlamadım?" dedim. Ve bir az geriye çekildim. "Kim bu Arhan ağa dedin ya? Benim. Arhan Karadağlı" TAMAMLANDI

"Ben Karadenizliyim," dedi dudakları tehlikeli bir gülüşle kıvrılırken. "Biz sabahları ilk olarak hırçın dalgaları görmek isteriz." Gözleri gözlerimdeydi, sıcacık nefesi dudaklarıma çarpıyordu. "Ya evimizin manzarasında... Ya da kollarımızda uyanan kadının bakışlarında..." Dudakları ansızın boynuma değdiğinde, titreyen dizlerime söz geçiremeyip onun kaslı kollarına tutundum. Tırnaklarımı tenine batırdığımı fark edemiyordum. "Çok şey istiyorsun gibi geldi bana," dedim kendimi tutamadan. Güldü. Ona çok yakışan, nadiren görebildiğim bir gülüştü bu. "Karadeniz..." dediği anda, başparmağı nefesimi kesercesine dudaklarımı buldu. "Hırçındır. Asidir. Zapt edilemezdir, vahşidir. Derinlerinde ne olduğunu asla bilemezsin. Onun azgın sularında yüzmeye alışkın değilsen akıntısında kaybolur gidersin. Ve sen Hazel... Tıpkı Karadeniz gibisin." Bir KOR EVRENİ Romanı BU KİTAP YETİŞKİN OKURLAR İÇİNDİR! © Tüm hakları şahsıma aittir. İznim dahilinde olmaksızın alıntı yapılamaz. Bu başlık Arhavili adıyla, 2016'da açılmıştır. Bölümlerin yayınlanmaya başlama tarihi 22 Aralık 2023'tür. Wattpad'de ARHAVİLİ adıyla yayınlanan ilk ve tek hikâyedir. * Bu kitapta okuduğunuz bazı kişiler, kurumlar, olaylar ve kavramlar yalnızca hayal ürünüdür. Gerçekle en ufak bir ilgisi bile yoktur.

Muhtemel Aşk'ta yarım kalan aşkların hikâyesi... Önce Muhtemel Aşk hikayemi okursanız kafa karışıklığı yaşamazsınız. Baklavanın kalanı nerede? Bekir çok severmiş birkaç dilim koy bir tabağa hadi." dedi. Elimdeki işi bırakıp kilere geçtim tepsiyi alıp geri dönüyordum ki Yaren'in "Bende baklava istiyorum" deyip tepsiye asılması ile tepe taklak olan tatlı halıya saçıldı. Mutfak da ben, Yaren ve Fatma vardı ama kimse yokmuş gibi bir sessizlik oldu. Yaren teyzesinin yüz ifadesinden korkmuş olacak eteğime tutunup kendini saklamaya çalıştı. Fatma üzerime doğru iki adım attığında dibime kadar gelmişti. Kısık tutmaya çalıştığı sesiyle, "Bilerek yaptın değil mi? Rezil olayım diye yaptın?" diye dişlerinin arasından yılan gibi tısladı. "Ben birşey yapmadım, sen de gördün Yaren çekince tutamadım döküldü." dedim içime kaçmış sesimle. Öyle kötü bakıyordu ki Yaren olduğu yerde yok olmak ister gibi saklanıyordu. Onun aksine beni saklayan da saklayacak olan da yoktu. Öyle de oldu, ardına saklanacak kimsem olmayınca Fatma saçlarıma yapışıp beni hırpalamakta bir mahsur görmedi. Bir eli ile kolumu sıkarken diğeri ile saçlarımı çekiştiriryordu. Ettiği hakaretler de cabası, içeri eli boş olduğu için gidemedikçe siniri artıyor bana şiddet olarak geri dönüyordu. Elinde kalan tutam tutam saçlarımın acısı, eteğime sarılmış ağlayan çocuğun göz yaşlarına karışıyordu. Kapıdan Esma ablanın, "Fatma...!" diyerek uyaran sesi duyulunca da bırakmadı beni. "Yaren buraya gel annem deyip mutfağa girdiğinde kardeşinin kulağına ne dediyse saçımda ki ellerini ateşten kaçırır gibi çekti. Sertçe yutkunup arkasını döndüğünde, kapıda bizi izleyen Bekir ağayla göz göze geldi.

Gamze yetimhanede büyümüş bir kız bir yetim ama sonra metinle tanışıyor ve yetimliği sona eriyor ta ki evlendikleri gün nikah çıkışı kocasını kaybedene kadar . içindeki intikam duygusuyla öldürülen kocasının katilini aramaya başlıyor ve bütün kapılar bir tek yere açılınca intikam oyunu başlıyor . Hamza kaptan karanlık kişiliğinin yanı sıra ünlü bir ceo kadınlar onun için tek bir yerle bağlantılı kimseye güvenmez değer vermez ta ki karşısına gamze çıkana kadar. Bakalım intikam oyunu ile başlayan bu serüven nerelere getirecek her iki insanı.

"Bazı aşklar hata kabul etmez. Bazı hatalar asla affedilmez." *** "Atılmayan tokadım, alınmayan intikamım, geçmişte kapanmayan bir hesabım var. Geçmişimi kapatmadan geleceğime bakamam, seni hayatıma misafir edemem. Aşkı hak seni kendime helal göremem. Aşk benim hakkım diyebilmem için öncelikle hak etmem gerek." *** "Çilemi geçmişim içinde doldururken, hayatım sana doğru fark etmeden akıyormuş." ***UgurluAY***

Sevdiğin kişi için ne kadarını feda edebilirsin? Kariyerini? Hayatını? Sahip olduğun her şeyi? Eliza hepsini feda etti. Ya başkası için her şeyini feda eden bir kadını ne kadar daha karşılıksız sevebilirsin? Agah sabırla sevdi. Bu hikaye kanatlarını bile isteye söken bir kadınla hiç yaralanmamış bir serserinin hikayesi...

Ülkesinden kaçmak zorunda kalan genç bir kızdı. Yabancı bir ülkede sığınmacı olmanın tüm zorluklarını yaşadı. Taciz, hakaret ve sevgisizlik artık sıradan şeylerdi. Soğuk kış günlerinde sokakta yaşamak ise gerçekten zordu. Hasta bedeni ve bitmiş hayalleri onu sessiz bir ölüme taşıyordu. Kurtuluşu karanlık bir köşede son nefesinde ararken karşısına dikilen bu adam da kimdi? * "Bu kadar sık karşılaşmayı bırakmalıyız!" demişti gizemli adam. "Yoksa seni takip ettiğimi düşünmeye başlayacaksın." * Ve ardından genç kızın ölümcül planlarını bozdu. Sönmüş ümitlerini canlandırmaya, geleceğini yeniden kurmaya kararlıydı. Yakışıklı bir adamla hayata küs bir kız arasında ne gelişebilirdi ki? Elbette kaderler çarpışınca sonuçlar tahmin edilemezdi. * Aşka inancınızı arttıracak, kalbinizi ısıtacak bir FMArsal romanı daha...

"Sevmeler emek ister, sen benim emeğimsin." 🌿 Eski dönem köy kurgusudur.

"Neden bize bunu yapıyorsun!" Kırgın sesimi görmezden geldi. Karşımda dik ve kararlı bir şekilde durdu. Gözlerimin içine bakarken kayıtsızlığı gördüm. "Ben buraya her şekilde ölü olarak döneceğim. Ya bedenim ölecek ya da ruhum... Ben artık ölü biriyim Huricihan! Unut beni!" Yutkundum, beni böyle bırakmasına inanamadım. Gözyaşlarım yanaklarımdan süzülürken hiçbir şey olmamış gibi beni izledi. Her zaman merhametle dolan gözleri bu sefer buz gibiydi. Issız bir şekilde yüzümde gezindi, ufacık bir duygu kırıntısı aradım ama yoktu. "Kalbimde tek bir aşka izin var, o sen değilsin." Seçmiş olduğu aşkını biliyordum bunu sorgulayamazdım ve bu durum beni çaresiz bırakıyordu. Damlalar daha da hızlandı başımı eğdim. O benim sevdiğim Tuğtekin değildi artık. Beni seven adam bir damla gözyaşıma dayanamazdı, bana kıyamazdı. Hiçbir şey olmamış gibi beni acımasızca izlemezdi. Gururum daha fazla karşısında böyle durmama izin vermedi. Bu soğuk bir veda olacaktı aramız bir daha ısınmayacaktı. Son kez bile yüzüne bakmak istemedim. Arkamı döndüm hızlı birkaç adım attım. Ya onu bir daha karşımda göremezsem, ya dediği gibi olursa... O zaman kendimi asla affetmem. Onun istediği bu değildi gururumun istediği de bu değildi ama yapamadım onca seneyi bir çırpıda silemedim. Ona doğru döndüm koştum son kez sarılmak istedim. "Dur! Yaklaşma bana!" Ellerini uzattı beni durdurmak için. Bedenim donup kaldı. Aklım da kalbim de bu davranışı anlamlandıramadı. O baskın acı tüm bedenimi kapladı. Kalbim daha da dağlandı. Tuğtekin yanılıyordu, ruhu çoktan ölmüştü. *** "Huricihan!" Durdu ve başını çevirip bana baktı. Ağzımdan çıkacak kelimelere odaklandı ama o kelimeler ağzımdan çıkmadı. 'Beni lütfen unutma, beni unutursan işte o zaman gerçekten ölmüş olurum.' Asker & Doktor hikayesidir.