Sana aşık olmak, bu hayatta yaptığım en büyük aptallıklardan biriydi.

❝Hayaline tutunuyorum ama duvarların yıkılmasını engelleyemiyorum, Odette.❞ Hotel Room, #2

Onu bulmak defterimin arasında dört yapraklı bir yoncayı kurutmak gibiydi.

"Saçlarına neden çiçek takıyorsun?" Ona doğru döndüm. "Mezarıma koyacakları çoğu çiçekleri daha yakından görmek için."

Michael Clifford, şuana kadar altına sayısız kız yatırmıştı. Ama gerçekten zevk almanın ne demek olduğunu aşık olduğu çocuğun kokusu genizlerini doldururken kapalı gözlerinin beyninde canlandırdığı kirli görüntüler ile öğrenmişti. Yaptığı şeyden utansa da umursamadı. Değmişti. Tekrar yapacaktı.

Fobi,bir şeye karşı duyulan korkunun,bireyin gündelik yaşamını olumsuz yönde etkilemesi hâli. Tüm hakları saklıdır. ©

''It's too late to love,'' she said. ''But too early to lose,'' he replied. * Uyurken yüz hatları gevşemişti. Kendime yalnızca O uyuduğunda umutlanma izni verirdim. Kısa bir süre önce alt dudağının sol tarafına taktırdığı piercing pencereden içeri giren sokak lambasının ışığında parladı. Sanki bu kusur O'nu daha da gerçek ve daha da yakışıklı yapmıştı. Oysa ben vücuduna garip şeyler yapan insanlardan hoşlanmazdım. Başımı yavaşça omzuna yaklaştırdım ve burnumu boynundaki o girintiye yerleştirerek nefes aldım. Gıdıklanmış gibi kıpırdandı. Kolları beni daha da sıkı sardı ve beni öldüren -gerçek anlamda değil ama öyle olmasını dilerdim- o sözleri söyledi. ''Ben de seni seviyorum Pam..''

" Kimsin sen? " " Anonim? "

❝Neden onunla aynı odayı paylaşmak zorundayım?❞ ❝Ertesi sabah onun gömleği içinde tüp çoraplarınla dans ederken bana teşekkür etmek zorunda kalacaksın.❞