Ik dacht, ik wil de wereld wat vertellen over een bepaald stukje uit mijn leven. Het is niet bepaald een vrolijk stukje, maar dat maakt het misschien wel des te belangrijker. Ik heb een zeldzame stoornis, genaamd Misofonie. Misofonie is een stoornis waardoor je niet tegen bepaalde geluiden kan. Als iemand met zijn tong klakt of met zijn pen tikt word ik heel geïrriteerd en boos. Ik moet dan echt weg, anders ben ik bang dat ik met dingen ga gooien. (Dat is in het verleden wel eens gebeurt, maar nu kan ik mezelf beter in de hand houden.) Alles in dit verhaal is waargebeurd. Ik heb alleen de namen van de mensen veranderd.

Brieven: sommige uit naam van mezelf; sommigen uit naam van iemand anders