Sen zamansızdın sevgilim, zamansız acıların kurbanı. Sen kaderin kara kaplı defterinde ilk sayfaydın, ilk yaralı. Sen hayata göğüs gerecek kadar büyük, fakat küçük bir çocuk kadarda kırılgandın. Sen kimsenin sahip olamayacağı kadar eşsiz ama kimsenin göremeyeceği kadar karanlıktın aynı zamanda. Sen güzel bakardın herkese ancak bir bana bakarken dolardı gözlerin sonra sarılırdın, akıttığın yaşlar omzuma düşene dek. Kısacası sen Rüzgar'dın esip, önündeki her şeyi yerle bir eden; bense Bora'ydım senin rüzgarından doğan, seninle can bulan, seninle tamamlanandım... NOT: Hikaye GAY kurgudur... ©2016