KENDİMİ AĞLAMALARIM ARASINDA YERİ BİR ÖRTÜ GİBİ SAKLAMIŞ PAPATYALARIN ÜSTÜNE BIRAKTIM. BELKİ HALA İNANAMAMIŞTIM. "Bir kahve ?" SESİN GELDİĞİ TARAFA DOĞRU KENDİMİ DÖNDÜREREK AYAĞA KALKTIM. HAYIRDIR ABİCİM SEN DER GİBİ BAKIŞ ATTIM. BENİ TAKMAYARAK YANIMA OTURDU... ya siyah maviye aşık olduysa... gökyüzü aydınlanacak o halde!

Hikayeyi güncellemeyi unutmayın