Benim bir hayalim var ve onu gerçekleştirmek için burdayım.

SONA GELDİĞİNİ DÜŞÜNÜRKEN EN BAŞINDA OLDUĞUNU FARKETMEKTİ BELKİDE UMUTSUZLUK #BU KİTAP BİR GENÇ KIZIN DRAM HİKAYESİ DEĞİL YOKOLUŞLUĞUNUN HİKAYESİDİR .

Bir pazar sabahıydı. Daha dogrusu en sevdigin sabahti. Pazar sabahlari huzur verirdi bana ama bir yandan endişelendirir sinir ederdi. Cunku ertesi gun malesef ki okul vardi. Okuldan nefret etmiyorum aslinda. Seviyorum. Ama okudugum okuldaki herkesin psikolojik sorunlari oldugunu dusunuyorum ne yazik ki.. Herkesin sorunlari, dertleri bitmis benimle ugrasiyor gibiler. Yani ben oyle dusunuyorum en azindan. Tabi sabak 7 de kalkmak ve okula gitmek zor gelmiyor da degil. Eskiden onu gormek okulu bana sevdirirdi mutlu ettirirdi simdilerde gormek dahi istemiyorum. Suan bunu okuyan kisi seninde kalbinde biri vardir. Yada aklinda. Belkide hic bitmicegini dusundugun bir iliskin var. Ama sunu bil ki her sey bitiyor. Unutuluyor siliniyor en acisida imkansizlasiyor. Mesela ben 4 sene sevdim. Ne kadar karsilikli gorunmus olsada biz kizlar hissedebiliriz. Karsiliksizdi. Susmak en iyi bildigim seydi o zamanlar. aşk.. Boktan bir kavram tabi o zamanlar en mantikli seydi bana gore...

Siz hiç sevgilinizden bir mesaj, e-posta ya da daha kötüsü bir post-it ile ayrıldınız mı? Ben az önce yaptım! Üstelik üstümdeki giysiye rağmen. Ne mi giyiyorum? Gelinlik! Ah evet doğru duydunuz ben az önce nişanlıma bir post-it üzerinde ondan ayrıldığımı ilan ettim. Şimdi düşünüyorum da belki daha duyarlı birkaç söz yazabilirdim. Özellikle de aşağıda bekleyen yaklaşık bin kişiye gelinin onu yüzüstü bıraktığını açıklamak zorunda kalacağı, daha doğrusu açıklayamayacağı düşünülürse... Peki ben ne yaptım? "Üzgünüm, yapamayacağım. Umarım bir gün beni bağışlarsın... Not: Seni sevmiyorum!" * Bu yaz post-it'lerin nelere kadir olduğunu daha iyi anlayacaksınız! Not: Sizi Seviyorum

Eğlence amacıyla yapılan tatil ne kadar tehlikeli olabilir ki? -Hayatta kalma mücadelesinde ufak bir uyarı En Yakınındakine Bile Güvenme *5 Şubat Yayınları tarafından basılı eser haline getirilmiştir. *20 Ocak'tan itibaren tüm D&R mağazalarından temin edebilirsiniz

Merhaba ben "alis" 17 yasindayim ve bir vampirim ama melez babam kurt annem ise vampir. annemle babamin zorlugu nedeniyle kardesim ellie'le yatili olarak... "Vampir Okuluna" gittik. Arkadas edinmekte zorlansakta emma, jon ve teyx arkadaslarla egleniyoruz taki o lanet gelip kardesimi elimden alana kadardi herşey..

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."

Yeni bir okul yeni arkadaşlar, yeni aşklar yeni maceralar... "Bu okula gelmemeliydin seni uyarmıştım, olucakların hiç biri benim suçum degil siz istediniz. Bütün başınıza gelecek olaylardan siz sorumlusunuz..." Diye başlamıştı lise hayatı. Gizem ilk başlarda şaka sansa da olanlar bunun bir şaka olmadığını kanıtlıyordu. Artık bu yoldan kurtulmak çok zordu. Kurtulmak için tek yol vardı aşkı için kendinden vazgeçmek... Veya olanlardan aşkın gücü ile kurtulmak :() Kimseyi bu hayatta yaptıklarıyla suçlayamayız çünkü neler yaşadığını bilmiyoruz***

(Hikayeye yeni başlayacak olan arkadaşlarım 30.Bölümden sonrası Wattpad'den kaldırılmıştır.) Her şey genç avukatın bürosuna gelen o ölüm kokan gizemli bir mektupla başlamıştı. Sicili uyuşturucu ve şiddetle dolu başarılı bir cerrah. Dağ evinde işlenen onlarca acımasız cinayet. Ve kurtarılmayı bekleyen onlarca masum insan. Ortalıkta dolaşan acımasız bir seri katilin pençesine düşen herkes ölümü ve acıyı tadarken. Genç avukat ve polisler bir kurban daha vermeden katili yakalayabilecekler mi ? Ya da onlarda mı acıyı ve ölümü tatmak zorunda kalacaklardı?