"Jeszcze niedawno jego towarzystwo mnie irytowało, jednak wczoraj... Jego zachowanie w stosunku do ojca, to jak jego charakter potrafił się nagle zmienić. Zaintrygował mnie, pragnę dowiedzieć się co siedzi w jego głowie. Poznać jego motywy, marzenia, historię. Poznać go. Tego chłopaka, który siedzi teraz z papierosem między wargami i czyta jakąś książkę".

Lucy ma 18 lat i uwielbia fotografię. Wbrew temu, że nienawidzi rywalizacji, postanawia wziąć udział w konkursie fotograficznym, który oferuje jej podróże po świecie oraz daje do pomocy Adama - dziewiętnastoletniego modela z opaloną karnacją i hipnotyzującymi oczami. Muszą spędzać ze sobą, jak najwięcej czasu, aby nie przegapić żadnej okazji do zrobienia dobrego zdjęcia. Nie będzie tak łatwo, biorąc pod uwagę fakt, że Lucy jest mocno przekonana do swojej homoseksualnej natury i jak to sama stwierdziła - nie działa na nią chłopięcy urok. Czy uda się wzbudzić w niej jakiekolwiek uczucia i udowodnić, że jednak jest inaczej?

"Czułam, że coś jest na rzeczy. Isaac miał jakąś tajemnicę, był taki... niezrozumiały, a ja miałam wrażenie, że coś przede mną ukrywają. - On po prostu jest... trudno mi to wytłumaczyć Nao, po prostu znam go. Chociaż raz posłuchaj mnie i proszę cię nie zbliżaj się do niego. Najlepiej... unikaj i uważaj. On jest jednym z tych chłopaków, przed którymi próbuję cię obronić... " !Opowiadanie (aktualnie rozdziały 30-40) jest w trakcie korekty pod względem ortograficznym oraz interpunkcyjnym. Fabuła nie ulega zmianie!

- Naucz mnie być niegrzeczną - skrzyżowała ręce na piersi i wpatrywała się w niego intensywnie. - Opcji nie ma - prychnął i odwrócił wzrok. - Dlaczego?! - Bo jesteś kujonką. Szare myszki nie mogą się wyróżniać *** Annie to typowa kujonka. Dziewczyna z pierwszej ławki. Ulubienica nauczycieli. Co się stanie, gdy pewnego dnia postanowi zerwać z wizerunkiem grzecznej uczennicy? Jak tragiczne mogą okazać się skutki jej przemiany? Najwyższe notowanie: #8 POLECANE 17/12/2015

Część druga opowiadania; „ZŁAMALIŚMY ZASADY". Nie miałam pojęcia czy sobie bez Ciebie poradzę. Nie miałam pojęcia czy nie umrę z tęsknoty po Twoim odejściu. Nie miałam pojęcia gdzie jesteś i co robisz. Nie miałam pojęcia czy jesteś szczęśliwy. Nie miałam pojęcia czy jeszcze o mnie pamiętasz. Nie miałam pojęcia czy jeszcze mnie kochasz i czy w ogóle żyjesz. Nie byłam pewna prawie niczego. Ale wiedziałam jedno: kochałam Cię na tyle mocno, że pozwoliłam Ci odejść. [Fikcja literacka: placówki, miejsca oraz ich położenia geograficzne nie pokrywające się z informacjami rzeczywistymi]