'Güçlünün daha güçlü olduğu, fakirin daha fakir olduğu çağdan sesleniyorum. Hoşunuza gitmedi mi? O zaman televizyonu açın. Bakın, orada her şey günlük güneşlik.' 80 kuşağından sıradan bir genç... Öykü Tan... Üniversiteden sonra ışıltılı bir yaşam hayal ederken; özel iş yerlerinden kapı dışarı edilmek, her atama döneminde boşu boşuna beklemek gibi rutin bir hayatı vardır. Evrene verdiği mesajlar bir sabah geri döner ve tüm hayatı değişir. Yetişkin kafasında lise sıralarına dönmüş bir ergen olarak farklı bir paralel evrende yeni nesile adapte olmaya çalışır. 'Biliyor musunuz, o günlere geri dönmek isterdim. Toplumsal ayrışmanın bu boyutlarda olmadığı döneme... Canlı bombaların, savaşların, karışıklıkların bu kadar yaygın olmadığı döneme... Tecavüzün bu kadar meşrulaşmadığı döneme... Ve kesinlikle müziğin daha iyi olduğu döneme!' Ruhumu satsam geçinebilir miydim acaba?

-Burası bir anonimin doğrularını yazdığı yerdir ve sadece gece yarısı gelen bir istekle yazılmış cümlelerdir.- Bana hak verir misiniz bilmiyorum. Sadece içimden gelenleri yazıyorum. Benim için doğru olanları. Belki de bu doğrular yanlış, bilemem. Dedim ya ben içimi dökmek için yazıyorum inanın ki öyle. Ben kitaplarla büyümüş bir kızım. Ben doğrularımı kitaplardan öğrendim; insanları yargılamamayı, cesareti, farklılıklarımızı kitaplardan öğrendim. Bence bir bakın belki sizde kendi doğrularınızın farkına varırsınız... -anonimyazar

"Ya sen hayırdır gülüm?" "Kız o ne biçim laf?" Annemle kavga ediyoruz. Neden? Yok kuma olcakmışımda o aileye çocuk getircekmişim. Neden? Çünkü ağanın ilk karısı kısır. Peki neden ben? Onu bende bilmiyorum. ❤❤❤ Final - 9 Eylül 2015