Zihnimin içinden, bana bakma öyle, dokunma, duyma beni, görme hatta, gerekirse yine öldür beni. Nereye kadar? Zihnimde oluşan -var olmayan- sen daha ne kadar orada duracaksın? Eksiklerimi ne zaman göreceksin? Hayallerimden çıkıp ne zaman elimi tutacaksın? Karın üstünde yuvarlandığımda eldivenimin içine dolan kar taneleri gibi gıcık olma bu kadar? Sevdiği arkadaşı yok diye istediği oyunu oynamayan çocuklar gibi mızıkçı? Sevdiğine kapris yapanlar gibi nazlı? Gel. Sadece gel. Ama Ne gör beni, ne de görme? Ben seni nasıl hayallerimde sakladıysam, sende öyle sakla beni. İyi ya da kötü. Gerçekten yapar mısın? Bir gün... +Hikaye Şiiri: Uzaktan Seviyorum Seni - Cemal Süreya / Mutlaka okuyun ** http://i.hizliresim.com/1NrZDj.jpg ** http://i.hizliresim.com/0yLpmB.jpg ** 10 yaşında yazmaya başladım ve birkaç yıl geçmeden paylaştım. Paylaştığım ilk yıldan beri yazmıyorum. İlk bölümlerdeki mekan,... vb şeyler gerçek üstünden kurgulanmıştır. Son bölümler ise tamamen kurgudur. Aradan çok zaman geçti. Aynı şekilde devam edemeyebilirim. Deneyeceğim. Umarım sizleri üzmem. Ve umarım beni anladınız. Bölümlerin devamı gelecektir. Keyifli okumalar. :) 13.08.16 2 bölüm çoktan düzenlendi. 25.09.2016

" Mum olmak kolay değil, ışık saçmak için önce yanmak gerek."

MUM OLMAK KOLAY DEĞİL KİTABININ DEVAMIDIR.

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

#1 in Genç Kız Edebiyatı 6.11.2015 ©Tüm Hakları Saklıdır. Bir kadın kendini değiştirmek istediğinde, ona engel olabilecek hiçbir yemek yoktur. Öykü, hayatını zorlaştıracak her şeye sahipti. Çalıştığı dergide gıcık bir müdire √ İnsanın dikkatini dağıtacak türden yakışıklı bir patron √ Fazla kilolar √ Sürekli topuz yapılan saçlar √ Paçoz kıyafetler √ Bu liste böyle uzayıp giderdi. Ancak bir gün bir şey oldu ve Öykü artık böyle devam edemeyeceğine karar verdi. Hayatını değiştirecekti. Ve buna, fazla kilolarından kurtularak başlamalıydı. Onlardan kurtulmak için ihtiyacı olan şeyler onda var mıydı peki? Fazlasıyla vardı. Azim √ Uyuz ve süper çekici müdiresi Seçil, ondan dergiye bir köşe hazırlamasını istemişti. Öykü, yeterince iyi yazılar yazamazsa işini kaybedeceğini biliyordu. İlham gelsin diye beklerken, aradığı şeyi aynada gördü. Kendini yazacaktı. Kendi zayıflama hikayesini ve bugüne kadar neler yaşadığını... Bu büyük riskti çünkü ilgi çekici bir konu gibi görünmüyordu. Ancak ilk yazı yayınlandığında, herkesi şaşkına uğratacak gelişmeler oldu. Artık Öykü'nün hayatı, kontrol edemeyeceği bir şekilde değişmişti. Külkedisi, küllerinden doğacaktı!

Yatılı bir okul.. Beş yıl önce yeniden düzenleme ile açılan bu okul ilk yılında birçok olaya tanık olmuştu. Ruhlar mı dersiniz, ölümler mi, yoksa çözülmeyi bekleyen bulmacalar mı? Bunun üzerinden sakin bir şekilde geçen yıllar sonrası yeni öğrenciler ve silinen bir geçmiş ile yeniden çözülmeyi bekleyen bulmacalar kendini gösterecekti. Tek bu da değil, hâlâ kurtulmayı bekleyen ruhlar vardı..

Seni Asla bırakmam diyen kaç kişi yanında ?

Çok eski zamanlardan kalma bir yatılı okul... Bilirsiniz o zamanların, ağır şartlar, katı kurallar ve işkence içeren aklınıza gelebilecek her türlü zulüm yapılmaktaydı. Çoğu öğrenci bu zulme katlanamayıp, intihar edenler mi dersiniz, bu işkenceler sonucu dayanamayıp ölenler mi dersiniz... Ve o zamanlar da bedenler çürüyüp kaybolsa da ruhlar hep o okulun çevresinde bedenlerini aramaktadır. Bu okul birçok ölümle sonuçlanan vakalardan sonra mühürlendi. Taa ki aradan 150 yıl geçip, okulun düzenlenmesi gerekene kadar... Eski halinden hiçbir eser yoktur. Duvarları yıkık dökük, merdivenleri eskimiş pencere pervazları rüzgardan nasibini almış... Ama bir şey değişmemiş. Ruhlar... Tıpkı bıraktığınız yerdeler...